-> kampanokrousia: Μαΐου 2018

Μετάφραση / Translation

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

27-28 Μαΐου Εορτάζει ο Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Άνω Αλισσου Πάτρας

Φωτογραφία του αλεξανδρος λαθουρος.

Στον Μέγα Αρχιερατικό Εσπερινό Κυριακή ώρα 19: 00 θα χοροστατήσει και θα ομιλήσει ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ.κ. Χρύσανθος 

του π .Χαρίτων Θεοδώρου : Oφείλουμε να προσευχόμαστε με περισσότερη θέρμη για να αναπαυθεί ο κεκοιμημένος

Το θρησκευτικό μνημόσυνο τελείται με δύο τρόπους ανάλογα των περιστάσεων. Ο πρώτος τρόπος γίνεται με ένα τρισάγιο το οποίο ψάλλεται πάνω από τον τάφο του νεκρού ή ο δεύτερος τρόπος ο οποίος συνδέεται και με την Θεία Λειτουργία όπου λίγο πριν την απόλυση αναπέμπεται επιμνημόσυνη δέηση για τους κεκοιμημένους αδελφούς μας.Το νεκρώσιμο τρισάγιο γίνεται σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα δηλαδή στις τρείς ημέρες μετά την εκδημία του αγαπημένου μας

Ο ΑΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΩΡΙΚΟΣ

xorikos

Οδηγίες για το καντήλι

kantili
Για τη σωστή κάυση του φυτιλιού μας πρέπει να χρησιμοποιούμε ελαιόλαδο.
Στο βάθος της καντηλόκουπας τοποθετούμε χονδρό αλάτι ή μικρό βότσαλο που βρίσκουμε στις παραλίες, αφού το πλύνουμε. Μετά βάζουμε το λάδι μας. Αυτό το κάνουμε γιατί κατεβαίνοντας το φυτίλι δεν φτάνει να έρθει σε επαφή με το γυαλί και να προκληθεί θραύση του λόγω της θερμοτητας αλλά και γιατί το αλάτι δεν λιώνει με το λάδι όπως και το βότσαλο βοηθά να κάτσει μαλακά χωρίς να γυρίσει το λουμινάκι με το φυτίλι.
Πολλοί χρησιμοποιούν νερό αντί για αλάτι ή βοτσαλάκια όμως όταν τελειώνει το λάδι επειδή το φυτίλι τραβά και νερό μαζί θα ακούσουμε το καντήλι μας να τσιτσιρίζει και πολλές φορές θα δούμε να πετάγονται κει σπίθες από αυτό.
Το λουμινάκι μας τώρα θα πρέπει να είναι από καλής ποιότητας φελό για να ελαχιστοποιήσουμε τις πιθανότητες να γυρίσει όταν είναι αναμένο το καντήλι και να προκληθεί πυρκαγιά. Το φυτίλι που θα χρησιμοποιήσουμε θα πρέπει να το τοποθετήσουμε στο αντίστοιχο λουμίνι ώστε να τραβά τη ποσότητα που χρειάζεται για την καύση και όχι λιγότερο(αν είναι σφικτό). Το τοποθετούμε έτσι ουτοσώστε να είναι περίπου τα 2/3 του φυτιλιού βουτηγμένα στο λάδι και το υπόλοιπο 1/3 για τη φλόγα. Αν εξέχει περισσότερο από την πάνω μεριά τότε το καντήλι μας θα καπνίζει και θα καίγεται γρήγορα το φυτίλι μας.
Όταν σβήνει το καντήλι ακόμη και αυτό που έχουμε στο σπίτι μας ,το καμένο φυτίλι του δεν πρέπει να το πετάμε στον νεροχύτη η στα σκουπίδια αλλά σε μιά γλάστρα η στο χώμα.Το ίδιο ισχύει και για το νερό του καντηλιού κάτω από το λάδι όταν θέλουμε να το αλλάξουμε δεν το ρίχνουμε στο νεροχύτη.
Επειδή οί περισσότεροι άνθρωποι σήμερα ζούμε σε πολυκατοικίες, ( καί ευτυχείς όσοι ζούνε σέ μονοκατοικίες), υπάρχουν κάποια μέτρα ευλάβειας πού θεωρώ ότι πρέπει νά λέγονται. Ούτε κι΄ εγώ τά γνώριζα πρίν αλλά τώρα πού τά έμαθα νομίζω ότι είναι σωστά.
1) Νά ανάβουμε τό καντήλι μας μέ γνήσιο λάδι, καλύτερο από αυτό πού τρώμε, καί ο Θεός θά μάς τό ανταποδώσει από αλλού βλέποντας την οικονομική θυσία μας. Όχι σπορέλαια, βαμβακέλαια, πυρηνέλαια, καί έλαια τηγανισμένα καί γιά πέταμα ! Έλαιον δίνουμε, έλεος παίρνουμε…
Λαμπιόνια αντί γιά καντήλια είναι κάτι πού δέν πιάνει, καί πάει χαμένο…
2) Τό καντήλι μας να φέρει οπωσδήποτε μεταλικό κάλυμμα με τρύπες, γιατί χωρίς κάλυμμα υπάρχει κίνδυνος να σκάσει το φυτίλι καί να πετάξει κάφτρα δίπλα, με κίνδυνο πυρκαγιάς. Ποτέ καντήλι ξεσκέπαστο καί ποτέ καντήλι πάνω από στρώματα καί πάνω από μάλλινα ρούχα, χαλιά, κλπ
3) Νά λιβανίζουμε πρωϊ καί βράδυ όλα τα δωμάτια αρχίζοντας από τό εικονοστάσι πού πρέπει νά έχουμε στόν τοίχο τού σπιτιού μας καί πάντα Ανατολικά, έστω κι΄ άν έχουμε τήν στεφανοθήκη μας μόνο καί μιά εικόνα καρφωμένη στόν τοίχο. Όταν λιβανίζουμε νά ψέλνουμε έστω καί ένα τροπάριο καί νά μή πιάνουμε συζήτηση μέ τούς άλλους γύρω μας με το λιβανιστήρι στό χέρι. Είναι στιγμές αφιερωμένες στόν Θεό καί άς είμαστε προσεκτικοί…
4) Εάν έχουμε μονοκατοικία καλό είναι σε μιά γωνιά τού κήπου μας νά έχουμε ένα φραγμένο, μικρό, απάτητο χώρο, ή ένα χωνευτήρι γιά να πετάμε, ή νά καίμε ( καλύτερα) τά φυτιλάκια, καρβουνάκια, σκισμένες ή παλιές εικόνες, έντυπα χριστιανικά πού δεν χρειαζόμαστε κλπ.
5) Εάν είμαστε σε πολυκατοικία τότε νά έχουμε έξω στό μπαλκόνι μας σε μιά γωνιά, ένα καθαρό κουβά στόν οποίο μέσα σε σακούλα να βρίσκετε πλανιδούρι ξύλου πού έχει απορροφητικότητα, καί μέσα εκεί να πετάμε
τά καντιλάκια, καρβουνάκια,κλπ. Όταν γεμίσει καί «κάτσει» κάπως, τότε προσθέτουμε κι΄ άλλη στρώση πλανιδούρι. Μιά φορά τον μήνα ή όταν γεμίσει, παίρνουμε την σακούλα αυτή καί την πετάμε σε απάτητο τόπο, κυρίως όμως σε ποτάμι ή θάλασσα… Ποτέ στά σκουπίδια μέ τίς ακαθαρσίες πού εκεί υπάρχουν…
6) Σχετικά μέ τά άναμμα τών καντηλιών η Αγία Ματρώνα τής Μόσχας έλεγε τα παρακάτω:
«Συμβούλευε νά κάνουμε σωστά τόν σταυρό μας καί νά σταυρώνουμε τά πάντα γύρω μας, ακόμη καί τό φαγητό μας…
Τήν ρώτησε κάποτε ή Ζηναϊδα Ζδάνοβα,
» Γιατί επέτρεψε ό Θεός νά κλείσουν καί νά γκρεμίσουν τόσες Εκκλησίες στήν Ρωσία;»
καί απάντησε μέ τά παρακάτω λόγια,
«Αυτό ήταν τό θέλημα τού Θεού. Ο λαός είναι σάν υπνωτισμένος καί μιά φοβερή δαιμονική δύναμη έχει μπεί σέ δράση. Βρίσκεται στόν αέρα, καί διεισδύει παντού.
Παλιά, ή δαιμονική αυτή δύναμη κατοικούσε στά έλη καί στά πυκνά δάση, επειδή οί άνθρωποι πήγαιναν τακτικά στήν εκκλησία, φορούσαν καί τιμούσαν τόν σταυρό.
Τά σπίτια τους ήταν προστατευμένα από τίς εικόνες, τά κανδήλια πού έκαιγαν, τόν αγιασμό πού έκαναν…
Τά δαιμόνια πετούσαν μακριά καί φοβόντουσαν νά πλησιάσουν…
Σήμερα όμως, τά σπίτια αυτά αλλά καί οί ίδιοι οί άνθρωποι έχουνε γίνει κατοικητήριο δαιμόνων γιά τήν απιστία τους καί τήν απομάκρυνσή τους από τόν Χριστό…»
http://www.kivotoshelp.gr/
agiooros.net

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΡΩΣΟΥ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΑ ΑΓΙΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΟΠΛΙΤΟΥ (ΡΟΝΤΙΟΝΩΦ)

evgenios
Ο Νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ γεννήθηκε στις 23 Μαΐου 1977 κοντά στη Μόσχα-και συγκεκριμένα στο χωριό Κουρίλοβο, στην περιοχή της πόλεως Παντόλσκ-.
Ήταν το μοναδικό παιδί της οικογένειας και βαπτίστηκε Ορθόδοξος Χριστιανός κατά την παιδική του ηλικία. Η μητέρα του ονομάζεται Λιουμπόβ (=αγάπη) Βασίλιεβνα. Το 1989 η γιαγιά του πήρε τον μικρό Ευγένιο και τον πήγε στην Εκκλησία, για να εξομολογηθεί για πρώτη φορά και να μεταλάβει των αχράντων μυστηρίων.
Ο ιερέας πρόσεξε ότι το παιδί δε φορούσε Σταυρό και κατά τη διάρκεια της εξομολόγησης του φόρεσε ένα Σταυρό, τον οποίο ο μικρός Ευγένιος δεν τον έβγαλε ποτέ από πάνω του· μάλιστα, έφτιαξε ένα χονδρό κορδόνι και τον πέρασε εκεί. Η μητέρα του, όταν είδε ότι φορούσε Σταυρό, τον προέτρεψε να τον βγάλει, διότι, όπως είπε, θα τον περιγελάσουν οι συμμαθητές του. Ο Ευγένιος δεν απάντησε, αλλά και δεν την υπάκουσε.
Όταν τελείωσε τις σπουδές του το 1994, εργάστηκε ως επιπλοποιός, επάγγελμα που του απέφερε πολλά έσοδα.
Στις 25 Ιουνίου του 1995 παρουσιάστηκε στο Στρατό και μετά τη βασική του εκπαίδευση, στις 13 Ιανουαρίου του 1996, τοποθετήθηκε στα συνοριακά φυλάκια Τσετσενίας-Ηγκουερίνας. Ακριβώς ένα μήνα μετά, στις 13 Φεβρουαρίου του 1996, αιχμαλωτίστηκε. Η αιχμαλωσία έγινε ως εξής: η στρατιωτική υπηρεσία έστειλε τέσσερις στρατιώτες-μεταξύ των οποίων και τον Ευγένιο-να κάνουν ελέγχους στα αυτοκίνητα που διέρχονταν από ένα συγκεκριμένο δρόμο. Δυστυχώς, οι αρμόδιοι έστειλαν τους στρατιώτες χωρίς να υπάρχει καμιά προηγούμενη οργάνωση (δεν υπήρχε καν φωτισμός) και καμιά ασφάλεια. Από αυτόν το δρόμο περνούσαν πολύ συχνά Τσετσένοι μεταφέροντας όπλα, αιχμαλώτους και ναρκωτικά. Τη νύχτα εκείνη πέρασε από εκείνο το δρόμο ένα ασθενοφόρο. Όταν οι στρατιώτες το σταμάτησαν για έλεγχο, ξαφνικά μέσα από αυτό πετάχτηκαν πάνω από δέκα Τσετσένοι, πολύ καλά οπλισμένοι. Ακολούθησε συμπλοκή και οι Τσετσένοι συνέλαβαν και τους τέσσερις στρατιώτες. Αυτό έγινε στις 3 τη νύχτα. Στις 4 η ώρα ήρθαν άλλοι στρατιώτες για αλλαγή φρουράς· φυσικά δεν τους βρήκαν και κατάλαβαν αμέσως τι είχε συμβεί. Μετά από λίγες μέρες η υπηρεσία του στρατού ενημέρωσε τους γονείς των στρατιωτών για την εξαφάνισή τους. Η μητέρα του Ευγένιου κατάλαβε ότι δεν πρόκειται για εξαφάνιση, αλλά για αιχμαλωσία, και πήγε με κίνδυνο της ζωής της στην Τσετσενία, για να βρει το παιδί της. Έφτασε στην πόλη Χαγκαλά και μετά από πολλές προσπάθειες ήρθε σε επαφή με τους αρχηγούς διαφόρων αντάρτικων ομάδων της Τσετσενίας προσπαθώντας να μάθει για την τύχη του Ευγένιου, διότι γνώριζε ότι οι Τσετσένοι δε σκοτώνουν αμέσως τους αιχμαλώτους, αλλά περιμένουν μήπως πάρουν λίτρα και τους ελευθερώσουν. Οι ίδιοι οι Τσετσένοι της είπαν ότι ο γιος της ζούσε, αλλά ήταν αιχμάλωτος και σιώπησαν με νόημα προσπαθώντας να υπολογίσουν πόσα χρήματα μπορούσαν να αποσπάσουν από αυτήν. Εκείνον τον καιρό ένας ζωντανός στρατιώτης αιχμάλωτος στοίχιζε 10.000 δολάρια, ενώ ένας αξιωματικός 50.000. Όταν κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται να κερδίσουν αρκετά χρήματα, αποφάσισαν να τον σκοτώσουν. Η μητέρα του πήγε παντού για να τον ψάξει, πέρασε από χωριά, από δρόμους με νάρκες, από μέτωπα συγκρούσεων, γνώρισε πολλούς αξιωματικούς Τσετσένους και, όπως η ίδια λέει, «πέρασα από όλους τους κύκλους του άδη».
Από την πρώτη μέρα της αιχμαλωσίας του Ευγένιου, που διήρκησε 100 ημέρες, οι αντάρτες, επειδή είδαν ότι φοράει Σταυρό, προσπάθησαν να τον κάμψουν ψυχικά, ώστε να καταφέρουν-αν ήταν δυνατό-να τον αναγκάσουν να αρνηθεί την πίστη του, να βγάλει το Σταυρό, να γίνει μουσουλμάνος και να τον κάνουν δήμιο και φονιά των άλλων Ρώσων αιχμαλώτων. Ο Ευγένιος, βέβαια, αρνήθηκε όλες τις προτάσεις και, παρά τους συνεχείς ξυλοδαρμούς, τα πάμπολλα βασανιστήρια και τις υποσχέσεις ότι θα ζήσει αν βγάλει το σταυρό του, δεν μπόρεσαν να τον κάμψουν. Αργότερα, οι ίδιοι οι αρχηγοί των ανταρτών είπαν στη μητέρα του: «εάν ο γιος σου γινόταν σαν ένας από εμάς, δε θα τον αδικούσαμε».

Ο αποκεφαλισμός του νεομάρτυρα Ευγενίου του Οπλίτη
Στις 23 Μαΐου του 1996, δηλαδή την ημέρα των γενεθλίων του, πήραν τους τέσσερις αιχμαλώτους στρατιώτες, μεταξύ των οποίων και τον Ευγένιο, για να τους σκοτώσουν. Πρώτα σκότωσαν τους τρεις συναιχμαλώτους του. Έπειτα, πρότειναν για τελευταία φορά στον Ευγένιο να βγάλει το Σταυρό λέγοντας ότι «ορκιζόμαστε στον αλλάχ ότι θα ζήσεις». Ο Ευγένιος και πάλι αρνήθηκε και τότε υπέστη το φρικτό του μαρτύριο. Τον έσφαξαν με μαχαίρι κόβοντας εντελώς το κεφάλι του, αλλά δεν τόλμησαν να βγάλουν το Σταυρό από το λαιμό του. Τον έθαψαν μεν με το σταυρό, αλλά χωρίς το κεφάλι. Τελικά, η μητέρα του βρήκε τον Ευγένιο μετά από εννέα μήνες. Και πάλι ζήτησαν οι Τσετσένοι 4000 δολάρια για να της δώσουν το λείψανο. Της έδωσαν και βιντεοκασέτα με το μαρτύριο του γιου της και της διηγήθηκαν οι ίδιοι την πορεία της αιχμαλωσίας του και τα βασανιστήρια.
Η Μητέρα του νεομάρτυρα Ευγενίου του Οπλίτη
Η μητέρα του Ευγένιου πούλησε το διαμέρισμά της και ό,τι άλλο μπορούσε-μέχρι και ρούχα-για να μπορέσει, αφενός μεν να δώσει τα λίτρα, αφετέρου δε να ανταπεξέλθει στα έξοδα εκταφής, ειδικού φέρετρου, μεταφοράς κλπ., τα οποία δεν ήταν και λίγα. Τελικά στις 20 Νοεμβρίου του 1996 μετέφερε το λείψανο στο χωριό τους και το έθαψε στο κοιμητήριο. Μετά από λίγες μέρες ο πατέρας του Ευγένιου πέθανε δίπλα στο μνήμα από τη λύπη του.
Αμέσως, σε διάφορες περιοχές της Ρωσίας ο άγιος μάρτυρας Ευγένιος άρχισε να εμφανίζεται και να κάνει θαύματα. Παρακάτω παραθέτουμε ορισμένες μαρτυρίες και θαυμαστές επεμβάσεις: Ένα κοριτσάκι που έμενε σε Ορθόδοξο ορφανοτροφείο διηγήθηκε ότι της εμφανίστηκε κάποτε ένας ψηλός στρατιώτης με κόκκινο μανδύα, ο οποίος της είπε ότι είναι ο Ευγένιος, την έπιασε από το χέρι και τη οδήγησε στην Εκκλησία. Το κοριτσάκι λέει: «παραξενεύθηκα που φορούσε κόκκινο μανδύα, διότι οι στρατιώτες δε φορούν σήμερα τέτοιο μανδύα, και σκέφτηκα ότι αυτός πρέπει να είναι ο μανδύας του μάρτυρα». Σε πολλές Εκκλησίες έχουν δει ένα στρατιώτη με πύρινο μανδύα, ο οποίος βοηθάει τους αιχμαλώτους στην Τσετσενία να δραπετεύσουν από την αιχμαλωσία τους και να διαφύγουν από κάθε κίνδυνο, όπως νάρκες κλπ. Σε ένα νοσοκομείο τραυματιών πολέμου οι τραυματισμένοι στρατιώτες πιστοποιούν ότι ένας άγιος μάρτυρας Ευγένιος τους βοηθάει, ειδικά όταν πονάνε πολύ. Όταν κάποιοι από αυτούς πήγαν στο Ναό του Σωτήρος στη Μόσχα, είδαν την εικόνα του μάρτυρα και αναγνώρισαν αυτόν που τους βοήθησε.

Η ομολογία στον Χριστό και η Στέψη του Μάρτυρος
Το στρατιώτη με τον κόκκινο μανδύα τον γνωρίζουν και οι φυλακισμένοι. Κυρίως βοηθάει τους πολύ καταβεβλημένους και συντετριμμένους ψυχικά λόγω της φυλακίσεως τους. Το 1997 με ευλογία του Πατριάρχη Αλεξίου εκδόθηκε ένα βιβλίο με τίτλο «Νέος μάρτυς του Χριστού στρατιώτης Ευγένιος». Ένας ιερέας ονόματι Βαντίμ Σκλιαρένσκο από το Ντνεποπετρόφκ έστειλε στο Πατριαρχείο μία αναφορά όπου έγραφε ότι το εξώφυλλο του βιβλίου με τη φωτογραφία του αγίου μυροβλύζει.
Μετά από τρία χρόνια και τρεις μήνες ο αρχηγός και όλη η ομάδα του, οι σφαγείς του Ευγένιου, σκοτώθηκαν από τους ίδιους τους Τσετσένους μετά από εμφύλιες αντιπαραθέσεις.
Καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, αλλά περισσότερο την ημέρα του Μαρτυρίου του, στις 23 Μαΐου, έρχονται για προσκύνημα στο τάφο του πολλοί πιστοί και αναφέρονται πολλά θαύματα.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ (β΄ μέρος)

anallipsi
6. Γιατί εστάλησαν οι δύο ανθρωπόμορφοι και λευκοφόροι Άγγελοι;
Ενώ ατένιζαν έκθαμβοι στον ουρανό οι άγιοι Απόστολοι, δύο άνδρες παρουσιάστηκαν σ’ αυτούς ντυμένοι με λευκή στολή. Ήταν άγγελοι οι δύο αυτοί άνδρες που είχαν πάρει ανθρώπινη μορφή για να μη φοβίσουν τους μαθητές. Και ήταν λευκοφόροι για να φανερωθεί η αγνότητά τους και το διαφωτιστικό και χαρμόσυνο μήνυμα τους το οποίο είχαν αποσταλεί να παραδώσουν.
Τους απόστειλε ο Χριστός που αναλήφθηκε, για να τους παρηγορήσει την στιγμή της λύπης τους για τον αποχωρισμό του, αλλά και να τους διαφωτίσει ότι ο αόρατος πλέον Κύριός τους καθόταν στα δεξιά του Θεού Πατρός και ότι θα κατεβεί και πάλι στη γη για να κρίνει όλους τους ανθρώπους, τους ζωντανούς και τους νεκρούς.
7. Ποιο ήταν το μήνυμα των λευκοφόρων Αγγέλων;
«Άνδρες Γαλιλαίοι», τους είπαν, «γιατί στέκεστε με το βλέμμα σας προσηλωμένο στους ουρανούς; Αυτός ο Ιησούς, τον οποίον σήμερα βλέπετε να αναλαμβάνεται, θα επανέλθει για να κρίνει τον κόσμο, και η επάνοδός του θα είναι ίδια με την ανάληψή του». Δηλαδή, θα έλθει από τον ουρανό φορώντας το ίδιο άχραντο Σώμα, το οποίο παρέλαβε από τα αίματα της αγνής Παρθένου, και το οποίο θα έχει επάνω του χαραγμένες τις πληγές που έλαβε στο πάθος του. Τώρα μόνο εσείς οι λίγοι τον βλέπετε να ανέρχεται στον ουρανό, όταν όμως επανέλθει, όλες οι φυλές της γης θα τον δουν να κατεβαίνει από εκεί με δόξα επάνω σε νεφέλες. Η ένδοξη αυτή κατάβασή του θα αποβεί πρόξενος μακαριότητας και χαράς για όσους έζησαν δίκαια. Για τους αμαρτωλούς όμως θα είναι αιτία θλίψεως και συμφοράς.»
8. Ποιος ήταν ο αντίκτυπος της Ανάληψης στους Αποστόλους και στο μικρό ποίμνιο της πρώτης Εκκλησίας;
Αυτά άκουσαν οι Απόστολοι και προσκύνησαν τον Σωτήρα στην Ανάληψή του και ύστερα επέστρεψαν με χαρά στα Ιεροσόλυμα. Η χαρά τους ήταν πολύ μεγάλη, γιατί έμαθαν οριστικά, ότι ο θείος Διδάσκαλός τους είναι Θεός αληθινός, που αναλήφθηκε στους ουρανούς, όχι για να εγκαταλείψει τη γη, αλλά για να την ενώσει με τον ουρανό. Η χαρά τους ήταν επίσης πολύ μεγάλη γιατί πήραν την ευλογία του Σωτήρα τους στην Ανάληψή του. Με αυτήν την ευλογία η ολιγάριθμη Εκκλησία των μαθητών, το μικρό εκείνο ποίμνιο, αυξήθηκε μέσα σε ένα μικρό διάστημα και έγινε πολύ μεγάλη, και παίρνοντας την χάρη του Αγίου Πνεύματος αναδείχτηκε στην Εκκλησία εκείνη που εγκαθιδρύθηκε σε όλα τα μέρη της γης.
9. Ποιος ήταν ο αντίκτυπος της Ανάληψης στις ταξιαρχίες των Αγγέλων στους ουρανούς;
Ενώ αυτά συνέβαιναν στη γη εξ αιτίας της Ανάληψης, στους ουρανούς οι Άγγελοι έστηναν μεγαλειώδες πανηγύρι. Οι τάξεις των Αγγέλων που υπηρέτησαν τον Σωτήρα επάνω στη γη και τον συνόδευαν τώρα στην θεία του Ανάληψη καλούσαν τις άνω ταξιαρχίες να ανοίξουν τις ουράνιες πύλες για να εισέλθει ο Βασιλεύς της Δόξης. «Άρατε πύλας οι άρχοντες υμών,» ψάλλει ο προφητάναξ Δαυίδ, «και επάρθητε πύλαι αιώνιοι, και εισελεύσεται ο Βασιλεύς της Δόξης» (Ψαλμ. 23:7). Επειδή με το σωτήριο πάθος του έγινε ο Σωτήρας Χριστός ενδοξότερος και υψηλότερος –όπως το διατυπώνει ο Απόστολος Παύλος: «Εταπείνωσε το εαυτόν του και έγινε υπήκουος μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου Σταυρικού, γι’ αυτό και ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε το υπέρ παν όνομα» (Φιλιππ. 2:9), γι’ αυτό απαιτούν και οι πύλες του ουρανού να γίνουν υψηλότερες για να τον υποδεχτούν επάξια. Επίσης, επειδή η δόξα του νικητή του Άδη και του θανάτου, που δεν χώρεσε στην μικρή γη, πλήρωσε τους ουρανούς, απαιτούν να υψωθούν και εκείνοι (οι Άγγελοι) στην εμφάνισή του.
Ωστόσο, οι ανώτερες ταξιαρχίες των Αγγέλων, βλέποντας ανθρώπινο σώμα να μεταφέρεται πάνω από αυτούς, καταλαμβάνονταν από θάμβος και έκπληξη. Γιατί, όπως ένας άνθρωπος που βλέπει Άγγελο στη γη καταλαμβάνεται από έκπληξη φόβου, έτσι και οι ασώματοι Άγγελοι, βλέποντας τότε ένα σώμα να υψώνεται μέσα σε νεφέλη, ζητούσαν έκθαμβοι να μάθουν γι’ αυτό το παράδοξο θέαμα, ζητώντας δυο φορές να βεβαιωθούν, Ποιος είναι αυτός ο Βασιλεύς της Δόξης; Μαθαίνοντας, όμως, ότι είναι ο ισχυρός στους πολέμους Κύριος, που πάλεψε με τον διάβολο και τον κατέβαλε, που τώρα ανέρχεται στους ουρανούς, απορούν, πως το υπέρλαμπρο εκείνο σώμα είναι ερυθρό, και ρωτούν, «Τις ούτος ο παραγενόμενος εξ Εδώμ; ;» όπως ψάλλει ο πρώτος των προφητών, «ερύθημα ιματίων αυτού εκ Βοσόρ; Ούτος ωραίος εν στολή αυτού» (Ησαΐας 63:1); Δηλαδή, ποιος είναι αυτός ο γήινος που έρχεται φορώντας σάρκα σαν υπέρλαμπρο και ερυθρό ιμάτιο; Γιατί γήινος είναι η ερμηνεία του Εδώμ και σάρξ είναι το Βοσόρ, και το σημείο αναφοράς εδώ είναι το δοξασμένο εκείνο Σώμα του Δεσπότη Χριστού που φαινόταν κατά την άνοδό του στους ουρανούς σαν ερυθρό γιατί έφερε επάνω του τον τύπο των πληγών της άχραντης πλευράς, των χειρών και των ποδών.
10. Γιατί διατηρήθηκαν τα αποτυπώματα των πληγών στο Αναστημένο Σώμα του Χριστού;
Πως όμως φαίνονταν οι πληγές σ’ εκείνο το άφθαρτο σώμα; Ήταν θέμα οικονομίας αυτό που φαινόταν, και είχε σαν σκοπό να φανερώσει την άρρητη (ανέκφραστη) και υπερβολική αγάπη του Θεανθρώπου για τον άνθρωπο. Δηλαδή το ότι καταδέχτηκε όχι μόνο να δεχθεί πληγές, αλλά και μετά την Ανάστασή του να τις διατηρήσει με παράδοξο τρόπο επάνω σ’ εκείνο το αφθαρτοποιημένο σώμα, και να τις δείξει στην Ανάληψή του και στον κόσμο των Αγγέλων σαν τα σύμβολα του πάθους του και σαν τα ανεξίτηλα τεκμήρια της αγάπης του προς εμάς τους ανθρώπους. Επίσης, διατήρησε τις πληγές του άχραντου σώματός του για να μας πείσει να μην λησμονούμε ποτέ τα πάθη του, διότι όταν τα έχουμε ενώπιόν μας, η καρδιά μας θα πλημμυρίζει από ευγνωμοσύνη προς αυτόν και από ιερά συναισθήματα. Τίποτε άλλο, λέει ο ιερός Χρυσόστομος δεν είναι ικανό να γεννήσει μέσα μας τα σωτήρια αυτά αποτελέσματα όσο το να βλέπουμε τον Θεό να μεταφέρει τα ίχνη του Σταυρού μέχρι το θρόνο της μεγαλοσύνης του. Κατά τον ιερό Αυγουστίνο, ο Θεάνθρωπος διατήρησε τις πληγές του στους ουρανούς, για να μας δείξει, ότι και στην κατάσταση της δόξης του δεν θα μας λησμονήσει, όπως άλλωστε μας διαβεβαιώνει γι’ αυτό και ο κορυφαίος από τους προφήτες: «Ιδού επί των χειρών μου εζωγράφησά σου τα τείχη, και ενώπιόν μου ει δια παντός» (Ησ. 49:16), δηλαδή, ουδέποτε θα μας ξεχάσει, διότι θα μας έχει γραμμένους με ανεξίτηλα γράμματα επάνω στα χέρια του και θα μεσιτεύει για μας ενώπιον του Θεού Πατρός. Ίσως ακόμη και να διατήρησε τις πληγές για να μας διδάξει ότι μόνο με παθήματα και θλίψεις θα μπορέσουμε να εισέλθουμε στην βασιλεία των ουρανών. Αν ο ίδιος ο Θεάνθρωπος ανυψώθηκε με σταυρικό πάθος, και αν δοξάστηκε με επονείδιστο θάνατο, τότε πως εμείς θα μπορέσουμε να εισέλθουμε στην δόξα εκείνη χωρίς να βαδίσουμε στην στενή οδό της αρετής, και χωρίς να υπομείνουμε θλίψεις και πειρασμούς αγωνιζόμενοι τον καλόν αγώνα; Αυτό είναι τελείως αδύνατο.
Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Δράγα
Πηγή: http://orthodox-answers.blogspot.com/

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

Αρχιμανδρίτης π. Ιωάννης Καρασακαλίδης : Βιος Κωνσταντίνου και Ελένης

Η Αγάπη του Θεού μέσα από έναν μονόλογο

iisousxristos
Σε κοίταξα όταν ξύπνησες το πρωί. Περίμενα να μου πεις δύο-τρεις λέξεις, ευχαριστώντας με για όσα σου συνέβαιναν, ζητώντας την γνώμη μου για ότι πρόκειται να κάνεις σήμερα.
Παρατήρησα ότι ήσουν πολύ απασχολημένος προσπαθώντας να βρεις τα κατάλληλα ρούχα για να πας στη δουλειά σου. Ήλπιζα να βρεις κάποιες στιγμές να μου πεις μια καλημέρα!
Αλλά ήσουν πολύ απασχολημένος. Για να δεις ότι είμαι κοντά σου, έφτιαξα για σένα τον πολύχρωμο ουρανό και το κελάηδημα των πουλιών. Κρίμα όμως που δεν παρατήρησες ούτε τότε την Παρουσία μου.
Σε ατένιζα όταν έφευγες βιαστικός προς τη δουλειά σου και πάλι περίμενα. Υποθέτω ότι εξαιτίας της απασχόλησης σου, δεν είχες χρόνο ούτε τότε να μου πεις δύο λόγια.
Όταν γυρνούσες από τη δουλειά είδα τη κούραση και το στρες σου και σου έστειλα ένα ψιλόβροχο για να σε απαλλάξει από την πίεση της ημέρας. Νόμιζα ότι κάνοντας σου αυτή τη χάρη θα με θυμηθείς.
Ως αντάλλαγμα όμως στενοχωρημένος, με έβρισες. Επιθυμούσα τόσο πολύ να μου μιλήσεις.
Οπωσδήποτε η ημέρα ήταν ακόμα μεγάλη. Άνοιξες μετά την τηλεόραση, και όταν παρακολουθούσες την αγαπημένη σου εκπομπή, εγώ περίμενα. Έπειτα δείπνησες με τους δικούς σου και για άλλη μια φορά δεν με θυμήθηκες.
Βλέποντας σε τόσο κουρασμένο κατάλαβα τη σιωπή σου και έσβησα τη λαμπρότητα του ουρανού για να μπορείς να ξεκουραστείς, αλλά δεν σε άφησα σε σκοτάδι πίσσα. Άφησα ξάγρυπνα για σένα πλήθος από αστέρια. Ήταν τόσο όμορφα, κρίμα που δεν τα παρατήρησες…αλλά δεν πειράζει!
Μήπως πράγματι συνειδητοποίησες ότι Εγώ είμαι εδώ για σένα. Έχω περισσότερη υπομονή από ότι εσύ μπορείς ποτέ να φανταστείς. Θέλω να σου το δείξω αυτό, για να το δείξεις και εσύ με τη σειρά σου στους γύρω σου.
Σ’ αγαπώ τόσο πολύ ώστε θα σε ανέχομαι.
Τώρα από στιγμή σε στιγμή θα ξυπνήσεις πάλι. Δεν μου μένει παρά να σ’ αγαπώ και να ελπίζω ότι τουλάχιστον σήμερα θα Μου χαρίσεις λίγο χρόνο από το χρόνο σου…
– See more at: http://perivolipanagias.blogspot.gr

ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ

katathlipsi

Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

1526729085271_Δημοσίευση1ΕΥΗ

Eργοστάσιο καλών λογισμών

erglogismovn
– Γέροντα, (ρώτησε τον γέροντα Παΐσιο), πώς μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χειρότερο απ΄ όλους, αυτό που έλεγε ο απόστολος Παύλος ή οι άγιοι της Εκκλησίας μας;
Πώς μπορώ να φανταστώ τον ευτό μου ότι είμαι χειρότερος από έναν εγκληματία;
– «Να σκέφτεσαι ότι αν ο άλλος είχε στη ζωή του τις ευκαιρίες που είχα εγώ, θα ήταν άγιος. Ενώ εγώ αμέλησα. Όλη η πνευματική ζωή βασίζεται στο λογισμό.
Απ΄ αυτό εξαρτάται όλη η πρόοδος στην πνευματική ζωή. Γι΄ αυτό και είναι αναγκαίο να κάνουμε ένα εργοστάσιο καλών λογισμών. Ένας καλός λογισμός ισοδυναμεί με μια αγρυπνία. Οι καλοί λογισμοί μας παρακινούν στον πνευματικό μας αγώνα.
Οι άνθρωποι μοιάζουν ή σαν τη μύγα ή σαν τη μέλισσα. Βλέπεις, αν έχουμε  ένα ωραίο κήπο με ευωδιαστά λουλούδια και κάπου σε μία άκρη υπάρχουν ακαθαρσίες, η μύγα θα πάει στις ακαθαρσίες. Και αν υπάρχει ένα κτήμα γεμάτο ακαθαρσίες ενώ κάπου στην άκρη υπάρχει ένα λουλούδι, η μέλισσα θα πάει στο λουλούδι.
Έτσι και οι άνθρωποι, με τους κακούς ή καλούς λογισμούς. Με τους κακούς λογισμούς να μην πιάνουμε συζήτηση ούτε να ασχολούμαστε.»
Εκείνη την ώρα πέρασαν από πάνω μας δύο αεροπλάνα Φάντομ. Έκαναν πολύ θόρυβο,διέγραψαν μια κυκλική πορεία κι έφυγαν στο Αιγαίο.
– Τα αεροπλάνα πέρασαν για να μας δείξουν πως οι λογισμοί μοιάζουν μαζί τους. Είδες τα αεροπλάνα; Κατέβηκαν χαμηλά, δεν βρήκαν αεροδρόμιο, έκαναν λίγο θόρυβο κι έφυγαν.
Άμα έβρισκαν αεροδρόμιο θα κατέβαιναν. Έτσι και οι λογισμοί, άμα τους κάνεις αεροδρόμιο σταματάνε, άμα δεν τους δώσεις σημασία, φεύγουν. Απλώς κάνουν λίγο θόρυβο και σ΄ ενοχλούν.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΑΓΙΩΝ ΟΡΟΣ» ΤΟΥ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΑΝΤΩΝΠΟΥΛΟΥ

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Παρουσία του Αρχιεπισκόπου τα εγκαίνια της έκθεσης «Πανάγιος Τάφος. Το μνημείο και το έργο»

Παρουσία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου τελέσθηκαν το απόγευμα τα εγκαίνια της ψηφιακής έκθεσης με θέμα: ”Πανάγιος Τάφος. Το μνημείο και το έργο” στο Βυζαντινό Χριστιανικό Μουσείο. 

Στον χαιρετισμό του ο Αρχιεπίσκοπος συνεχάρη όλους τους συντελεστές και τόνισε: «οὐκ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν» αναφωνει ο Απόστολος Παύλος, αλλά όμως αν κάτι από την επίγεια πόλη ανάγει αυτόματα τον νου μας στον ουράνιο κόσμο, αν κάποιος τόπος ήλκυσε και ελκύει την αγάπη των Χριστιανών, αν κάποιο σημείο της Γης αποτέλεσε ιερό προορισμό για τους πιστούς όλων των εποχών, αν αυτό το σημείο λειτούργησε, εξάλλου, ως καταλύτης για ιστορικές εξελίξεις και διεκδικήσεις ως και τις μέρες μας, αυτός ο τόπος είναι αναμφίβολα ο Πανάγιος Τάφος του Χριστού. Οι Χριστιανοί γινόμαστε νοερώς προσκυνητές αυτού του βράχου που εκείνο το συγκλονιστικό τριήμερο σημάδεψε για πάντα την ιστορία και είναι αυτή η προσκύνηση που μας δίνει ανείπωτη χαρά, την χαρά ην έσχε η μακαρία Ελένη, εκπρόσωπος της Αυτοκρατορίας και όλης της ανθρωπότητας τότε, όταν βρήκε τον Πανάγιο Τάφο και τον Τίμιο Σταυρό του Θεανθρώπου».

Συμπλήρωσε, επίσης, πως «πλημμυρισμένοι όλοι μας σήμερα από την αίσθηση του αρρήτου, του μυστηρίου και των αισθημάτων γινόμαστε χάρη στην εξαιρετική επιστημονική εργασία που πραγματοποιήθηκε από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στο μνημείο και στην υποδειγματική αξιοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας, προσκυνητές του Πανάγιου Τάφου» και συνεχάρη την κ Μοροπούλου και τους συνεργάτες της για το έργο που επιτέλεσαν, καθώς και όλους όσοι εργάστηκαν για την συγκεκριμένη έκθεση, ενώ ευχήθηκε η χάρη του Παναγίου Τάφου να μας ευλογεί όλους. 

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας στον χαιρετισμό του επισήμανε ότι «Το ‘’κληροδότημα’’ τούτο συνίσταται, κατά βάση, στο ότι η Χριστιανική Διδασκαλία γονιμοποίησε τη συμβολή του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος, καθώς και της θεσμικής κληρονομιάς της Αρχαίας Ρώμης, στην όλη εξέλιξη του σύγχρονου Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, προσθέτοντας ιδίως τις εξής αρχές, που προϋπήρχαν μεν εν σπέρματι, πλην όμως αποτέλεσαν στη συνέχεια –και εξακολουθούν πάντα να αποτελούν- ‘’πυρηνικά’’ στοιχεία της υπόστασής του: Πρώτον, τον Ανθρωπισμό. Δεύτερον, την Αλληλεγγύη. Τρίτον, την Ειρήνη. Και, τέταρτον, την Δικαιοσύνη. 

Ο Έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Αθήνα, Αρχιμανδρίτης Δαμιανός Πάνου μετέφερε τον χαιρετισμό και τις ευχές του Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου, όπου έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο έργο αποκατάστασης του Παναγίου Τάφου. 

Νωρίτερα καλωσόρισε τους καλεσμένους στο Βυζαντινό Χριστιανικό Μουσείο η Διευθύντρια Δρ. Αικατερίνη Δελλαπόρτα, ενώ η κ. Αντωνία Μοροπούλου, Καθηγήτρια του Ε.Μ.Π. Επιστημονική υπεύθυνη για την αποκατάσταση του ιερού Κουβουκλίου στον χαιρετισμό της τόνισε πως «απόψε θα συνομιλήσετε με το εμβληματικό μνημείο του Χριστιανισμού» επισημαίνοντας πως πρόκειται για «ένα μνημείο που ενώνει τον Χριστιανισμό με την Οικουμένη», ενώ αναφέρθηκε σε κάποιες σημαντικές στιγμές και τομές κατά την διάρκεια των εργασιών. 

Ακολούθησε ομιλία με θέμα «Η τεχνολογία ως παράμετρος ανάδειξης οικουμενικών αξιών» από τον Πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Καθηγητή Ιωάννη Γκόλια.

Κατόπιν ομιλία με θέμα «η αποκατάσταση του Ιερού Κουβουκλίου ως οικουμενική κληρονομιά του Ελληνισμού» από την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, κυρία Λυδία Κονιόρδου, η οποία μεταξύ άλλων σημείωσε πως «η αποκατάσταση του Πανάγιου Τάφου αποτελεί ένα γεγονός με ξεχωριστή και οικουμενική σημασία. Την σημασία αυτή την προστάζει η ίδια η υπόσταση του μνημείου. Ο Πανάγιος Τάφος αποτελεί ένα οικουμενικό μνημείο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Ένας τόπος συνύπαρξης πολλών διαφορετικών ιστοριών και σημασιών. Η θρησκεία συναντά εδώ την ιστορία, η αρχιτεκτονική στεγάζει την πνευματικότητα. Μέσα από τη διαχρονική λατρευτική του χρήση ο Πανάγιος Τάφος αποτελεί τον κατεξοχήν τόπο σύνδεσης του ανθρώπου με το θείο. Ταυτόχρονα όμως με τη θρησκευτική του σημασία είναι και η ίδια η διαδρομή του μνημείου μέσα στην ιστορία αυτή που ορίζει την ξεχωριστή του σημαντικότητα. Ο Πανάγιος Τάφος αποτελεί ένα σύμβολο της Χριστιανοσύνης, ένα σημείο συνύπαρξης διαφορετικών δογμάτων στην καρδιά των Αγίων Τόπων, τα Ιεροσόλυμα. Την πόλη κοιτίδα των τριών σημαντικότερων μονοθεϊστικών θρησκειών. Η κληρονομιά του Πανάγιου Τάφου είναι η κληρονομιά της ενότητας μέσα από τη διαφορά, της ανεκτικότητας και της κατανόησης, της αγάπης που οδηγεί τον ίδιο τον άνθρωπο στη θέωση. Σήμερα, στις ταραχώδεις εποχές που διανύουμε, ο Πανάγιος Τάφος αναδεικνύεται ως ένα σύμβολο ειρήνης και συνύπαρξης».

Αμέσως μετά πραγματοποιήθηκε επίσκεψη και παρουσίαση στην έκθεση, ενώ παρέστησαν, επίσης, υπουργοί, βουλευτές, καθηγητές, κλήρος και λαός.

Οἱ Ἅγιοι Κωνσταντίνος καὶ Ἑλένη οἱ Ἱσαπόστολοι 21 Μαΐου

Ὡς γενέτειρα πόλη τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου ἀναφέρεται τόσο ἡ Ταρσὸς τῆς Κιλικίας ὅσο καὶ τὸ Δρέπανο τῆς Βιθυνίας. Ὡστόσο ἡ ἅποψη ποὺ ἐπικρατεῖ φέρει τὸν Μέγα Κωνσταντίνο νὰ ἔχει γεννηθεῖ στὴ Ναϊσὸ τῆς Ἄνω Μοισίας. Τὸ ἀκριβὲς ἔτος τῆς γεννήσεώς του δὲν εἶναι γνωστὸ, θεωρεῖται ὅμως ὅτι γεννήθηκε μεταξὺ τῶν ἐτῶν 274 – 288 μ.Χ.

Πατέρας του ἦταν ὁ Κωνστάντιος, ποὺ λόγῳ τῆς χλωμότητος τοῦ προσώπου του ὀνομάσθηκε Χλωρὸς, καὶ ἦταν συγγενὴς τοῦ αὐτοκράτορος Κλαυδίου. Μητέρα του ἦταν ἡ Ἁγία Ἑλένη, θυγατέρα ἑνὸς πανδοχέως ἀπὸ τὸ Δρέπανο τῆς Βιθυνίας.

Τὸ 305 μ.Χ. ὁ Κωνσταντίνος εὑρίσκεται στὴν αὐλὴ τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ στὴ Νικομήδεια μὲ τὸ ἀξίωμα τοῦ χιλίαρχου. Τὸ ἴδιο ἔτος οἱ δύο Αὔγουστοι, Διοκλητιανὸς καὶ Μαξιμιανὸς, παραιτοῦνται ἀπὸ τὰ ἀξιώματά τους καὶ ἀποσύρονται. Στὸ ὕπατο ἀξίωμα τοῦ Αὐγούστου προάγονται ὁ Κωνστάντιος ὁ Χλωρὸς στὴ Δύση καὶ ὁ Γαλέριος στὴν Ἀνατολή. Ὁ Κωνστάντιος ὁ Χλωρὸς πέθανε στὶς 25 Ἰουλίου 306 μ.Χ. καὶ
ὁ στρατὸς ἀνακήρυξε Αὔγουστο τὸν Μέγα Κωνσταντίνο, κάτι ὅμως ποὺ δὲν ἀποδέχθηκε ὁ Γαλέριος. Μετὰ ἀπὸ μιὰ σειρὰ διαφόρων ἱστορικῶν γεγονότων ὁ Μέγας Κωνσταντίνος συγκρούεται μὲ τὸν Μαξέντιο, υἱὸ τοῦ Μαξιμιανοῦ, ὁ ὁποῖος πλεονεκτοῦσε στρατηγικὰ, ἐπειδὴ διέθετε τετραπλάσιο στράτευμα καὶ ὁ στρατὸς τοῦ Κωνσταντίνου ἦταν ἤδη καταπονημένος.

Ἀπὸ τὴν πλευρά του ὁ Μέγας Κωνσταντίνος εἶχε κάθε λόγο νὰ αἰσθάνεται συγκρατημένος. Δὲν εἶχε καμία ἄλλη ἐπιλογὴ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἐπίκληση τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ. Ἤθελε νὰ προσευχηθεῖ, νὰ ζητήσει βοήθεια, ἀλλὰ καθὼς διηγεῖται ὁ ἱστορικὸς Εὐσέβιος, δὲν ἤξερε σὲ ποιὸν Θεὸ νὰ ἀπευθυνθεῖ. Τότε ἔφερε νοερὰ στὴ σκέψη του ὅλους αὐτοὺς ποὺ μαζὶ τους συνδιοικοῦσε τὴν αὐτοκρατορία. Ὅλοι τους, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν πατέρα του, πίστευαν σὲ πολλοὺς θεοὺς καὶ ὅλοι τους εἶχαν τραγικὸ τέλος. Ἄρχισε, λοιπόν, νὰ προσεύχεται στὸν Θεό, ὑψώνοντας τὸ δεξί του χέρι καὶ ἱκετεύοντάς Τον νὰ τοῦ ἀποκαλυφθεῖ. Ἐνῶ προσευχόταν, διαγράφεται στὸν οὐρανὸ μία πρωτόγνωρη θεοσημία. Περὶ τὶς μεσημβρινὲς ὧρες τοῦ ἡλίου, κατὰ τὸ δειλινὸ δηλαδή, εἶδε στὸν οὐρανὸ τὸ τρόπαιο τοῦ Σταυροῦ, ποὺ ἔγραφε «τούτῳ νίκα». Καὶ ἐνῶ προσπαθοῦσε νὰ κατανοήσει τὴ σημασία αὐτοῦ τοῦ μυστηριακοῦ θεάματος, τὸν κατέλαβε ἡ νύχτα. Τότε ἐμφανίζεται ὁ Κύριος στὸν ὕπνο του μαζὶ μὲ τὸ σύμβολο τοῦ Σταυροῦ καὶ τὸν προέτρεψε νὰ κατασκευάσει ἀπομίμηση αὐτοῦ καὶ νὰ τὸ χρησιμοποιεῖ ὡς φυλακτήριο στοὺς πολέμους.

Η εορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης εις την Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης

Με την δέουσα λαμπρότητα και ξεχωριστή μεγαλοπρέπεια εορτάσθηκε, εις την Ιερά Μητρόπολη Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης, η Ιερά Μνήμη των Αγίων Ισαποστόλων και Θεοστέπτων Βασιλέων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Επίκεντρο όλων των εορτίων λατρευτικών εκδηλώσεων της Μητροπόλεως Λαγκαδά, ήταν ο περικαλλής Ιερός Ναός των Αγίων

Του Μητροπολίτου Μάνης κ.κ. Χρυσοστόμου Γ: Oἱ ἅγιοι Κωνσταντῖνος καὶ Ἑλένη, ἀποτελοῦν ξεχωριστὲς μορφὲς

Αποτέλεσμα εικόνας για mhtropolithw manisΠολλοὶ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἁπλοὶ καὶ ἄσημοι. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ οἱ ὀνομαστοὶ καὶ ἐπίσημοι. Ὅλους τοὺς ἀγκαλιάζει καὶ τιμᾶ ἡ μήτηρ Ἐκκλησία. Εἰδικότερα, οἱ ἅγιοι Κωνσταντῖνος καὶ Ἑλένη, ἀποτελοῦν ξεχωριστὲς μορφὲς ποὺ ἡ μὲν ἱστορία τὸν Κωνσταντῖνο τὸν ὠνόμασε μέγαν, ἡ δὲ Ἐκκλησία καὶ τοὺς δύο, υἱὸν καὶ μητέρα, κατέταξε στὸ ἁγιολόγιο αὐτῆς καὶ μάλιστα μὲ

Λαμπρός Πανηγύρισε ο Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στο Πειραιά

agios konstantinos peiraia 32Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάστηκε σήμερα, Δευτέρα 21 Μαΐου η εορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό στον Πειραιά.
Στην πανηγυρική πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος και συλλειτούργησαν ο Μητροπολίτης Πειραιώς και Φαλήρου κ.κ. Σεραφείμ και ο Θεοφιλέστατος  Επίσκοπος Χριστιανουπόλεως κ.κ. Προκόπιος.
Να αναφερθεί ότι στην Θεία Λειτουργία παρέστησαν οι Αρχές του τόπου, ενώ ο Ναός ήταν κατάμεστος από πλήθος πιστών.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε λιτανεία της Ιερά Εικόνας των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης με την συμετοχή παραδοσιακών συλλόγων, μαθητών και του πολεμικού Ναυτικού.

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάσθηκαν τα σεπτά oνομαστήρια του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ.κ. Κωνσταντίνου

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάσθηκαν τα σεπτά oνομαστήρια του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου πρώην Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ.κ. Κωνσταντίνου στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στη Νέα Ιωνία.
Την Κυριακή 20 Μαΐου 2018, παραμονή της εορτής 

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΔΑΒΩΝ Κ.K. ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΥ ( Α - B ΜΕΡΟΣ)




Τους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη τίμησε η Καστοριά

Τους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη τίμησε η Καστοριά (ΦΩΤΟ)Στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καστοριάς πανηγύρισε η Ιερά Μητρόπολη Καστορίας, την ιερά μνήμη των Ισαποστόλων και Βασιλέων Αγίων, στις 20 και 21 Μαΐου 2018.
Το απόγευμα της παραμονής τελέσθηκε Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός,

Ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ.κ. Άνθιμος στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου

ΤΡΙΠΛΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗΣ ΚΥΡΙΑΣ


theotokos Μια Ιουδαία γυναίκα ήταν έγκυος αλλά είχε τόσους πολλούς πόνους και οδύνες που δεν μπορούσε να γεννήσει, όπως συμβαίνει και σε πολλές άλλες γυναίκες.
Όσους τρόπους και ιατρικά κι αν δοκίμασαν, δεν κατάφεραν να της βγάλουν το βρέφος…κι έτσι από ώρα σε ώρα περίμεναν και την ίδια την ταλαίπωρη να ξεψυχήσει.
Τότε, μια Χριστιανή που έτυχε να είναι εκεί της είπε:
– Αν θέλεις να ελευθερωθείς, επικαλέσου την Υπεραγία Θεοτόκο, εκτός απ’ αυτήν άλλη βοήθεια δεν θα βρεις.
Και η ασθενής, με δάκρυα στα μάτια και με όση φωνή της είχε απομείνει από τους πολλούς και αφόρητους πόνους, είπε ταπεινά:
– Ευλογημένη Μαρία Αειπάρθενε, νιώθω πως είμαι ανάξια να σε επικαλεστώ αφού προέρχομαι από το έθνος εκείνο που φόνευσε τον Υιό σου… Όμως, επειδή έχω ακούσει ότι

Όλα δοξολογούν τον Θεό

ekatoun

Μην χλευάσεις κανένα για την εμφάνισή του

emfanisi
Πρόσεξε μην χλευάσεις κανένα για την εμφάνισή του και βλάψεις την ψυχή σου (Αββάς ΗσαΪας)

Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη στήριξαν και έθρεψαν την οικουμένη!


AGIOI-KONSTANTINOS-ELENI […] Χρόνια πολλά σε όσους και όσες εορτάζουν και τιμούν και φέρουν τα oνόματά των μεγάλων μας αγίων. Να έχουν και έχουμε όλοι την ευχή τους, την προστασία τους, την πρεσβεία τους και, προπαντός και κυρίως, να παρακαλούν και να ικετεύουν τον αναστάντα

Διημερες εκδηλωσεις στην Ιερά Μητρόπολη Περιστερίου 12-13 Ιουνίου

Φωτογραφία του χρήστη Ιερος ΝαοςΥπαπαντης του Κυριου.

Εορτασμός Οσίου Ιωακείμ Ιθακησίου του Παππουλάκη (Ιερός Ναός Υπαπαντή του Κυρίου Περιστέρι -Αθήνα)

Κυριακή 20 Μαΐου 2018 στον Ιερό Ναό Υπαπαντής του Κυρίου Λόφου Αξιωματικών της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου Ιερό Μνημόσυνο επί τη συμπληρώσει 69 ετών από την εις Κύριον εκδημία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών Αντιβασιλέως κυρού Δαμασκηνού Παπανδρέου και επι την συμπληρώσει 22 ετών από την εις Κύριον εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτου Φθιώτιδος κυρού Δαμασκηνού Παπαχρήστου

Φωτογραφία του χρήστη Ιερος ΝαοςΥπαπαντης του Κυριου.
kampanokrousia.
Ιερό Μνημόσυνο επί τη συμπληρώσει 69 ετών από την εις Κύριον εκδημία του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών Αντιβασιλέως κυρού Δαμασκηνού Παπανδρέου και επι την συμπληρώσει 22 ετών από την εις Κύριον εκδημία του μακαριστού Μητροπολίτου Φθιώτιδος κυρού Δαμασκηνού Παπαχρήστου, τελέσθηκε την Κυριακή 20 Μαΐου 2018 στον Ιερό Ναό Υπαπαντής του Κυρίου Λόφου Αξιωματικών της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου.
Παρέστησαν πλήθος ευσεβών χριστιανών οι

30 Μαΐου 2018 ωρα 9:00 μ.μ. : Ιερά Παράκληση στην Θεοτόκο εν όψει των προαγωγικών και πανελλαδικών εξετάσεων (Ιερός Ναός Υπαπαντή του Κυρίου Περιστέρι-Αθήνα)

Αρχιμανδρίτης π. Ιωάννης Καρασακαλίδης: Ορθοδοξία ή θάνατος

Ομιλία του Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρωτικής κ. Νικολάου στην Κεφαλωνιά : θέμα «Σύγχρονες τεχνολογίες, Νέες ἀντιλήψεις: Η Ἐκκλησία μπροστά σε ένα καινούριο κόσμο




ΟΙ ΒΙΟΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ

ΜΕΓΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ & ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ -Π. ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΜΟΡΦΟΥ

Ιερά Πανήγυρις Ι.Ν Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης ενορίας Αγίου Γεωργίου Τουρτούλων Σητείας

Περιφορά εικόνας Κωνσταντίνου και Ελένης ● Λουτρός Ημαθίας

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Ιωάννης Λιάκος-Δοξαστικό Των αγίων Πατέρων

ΣΤΟ ΨΑΛΤΗΡΙ ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΨΑΛΤΩΝ | Πάμε Αλλιώς ΕΡΤ 1



PCMVideo.WebTV.gr Διαδικτυακή τηλεόραση

Η ΙΕΡΑ ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΝ ΟΥΡΑΝΩ ΦΑΝΕΝΤΟΣ ΣΗΜΕΙΟΥ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Αρχιεπίσκοπος: Η Πνευματική αναζήτηση είναι φάρμακο στην ζωή των ανθρώπων



«Η Πνευματική αναζήτηση είναι πάντοτε φάρμακο στην ζωή όλων των ανθρώπων» τόνισε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος από τον ι. ν. Αγίας Ειρήνης Αιόλου, όπου τέλεσε σήμερα το πρωί το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

π. Αρσένιος Βλιαγκόφτης : Κυριακή Πατέρων Α΄ Οικουμενικής Συνόδου. 20-5-2018

Απολυτίκιο Αγίων Πατέρων Α' Οικουμενικής Συνόδου

ΠΑΪΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Κυριακή των Αγίων Πατέρων 2018

Του Μητροπολίτου Ταμασού και Ορεινής κ.κ. Ησαΐα: περί της επικείμενης επαναλειτουργίας της γεραράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης

Σχετική εικόναΩς χαράς ευαγγέλια μας διαγγέλθηκε και ακούσθηκε η είδηση του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως και Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, περί της επικείμενης επαναλειτουργίας της γεραράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και, μάλιστα, ίσως, από τη νέα ακαδημαϊκή περίοδο.
Η επαναλειτουργία της ιστορικής και Πατριαρχικής αυτής Σχολής αποτελούσε επιτακτική ανάγκη, όχι απλώς ως προς την

Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καμερούν κ.κ. Γρηγόριος μιλάει για το ιεραποστολικό έργο στη Μητρόπολη Καμερούν

ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΕΙΣΑΙ ΑΓΓΕΛΟΣ!


papaefraim Το 1973 όταν κατάκοιτος πια ο γέροντας Νικηφόρος ψυχορραγούσε, ο π. Εφραίμ νύχτα και ημέρα καθόταν στο προσκέφαλό του και τον υπηρετούσε, ενώ συνέχισε να δέχεται «βροχή» τις ύβρεις και τις ταπεινώσεις.
Λίγο πριν το τέλος ο γέροντας Νικηφόρος του είπε: «Σήκωσέ με. Σκύψε να σου πω…» Ο

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


evaganaΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ & ΑΠΟΔΟΣΗ) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ (20/5/2018)

Πρωτότυπο κείμενο (Ιω. ιζ΄ 1-13 )
»Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐπάρας ὁ Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπε΄ Πάτερ͵ ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν͵ ἵνα καὶ ὁ Υἱός σου δοξάσῃ σε΄ καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός͵ ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. Αὕτη δέ ἐστιν

ΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

apanag

ΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ (ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ & ΑΠΟΔΟΣΗ) ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ (20/5/2018)

Πρωτότυπο κείμενο (Πράξεις των Αποστόλων κ’ 16-18, 28-36)
Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἔκρινεν ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον͵ ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ΄ ἔσπευδε γὰρ εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα. Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν εἶπεν αὐτοῖς΄
Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ͵ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους͵ ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ͵ ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ αἵματος. Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου΄ καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. Διὸ γρηγορεῖτε͵ μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. Καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. Ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα· αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ΄ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται. Πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτως κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων͵ μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε΄ Μακάριόν ἐστιν μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. Καὶ ταῦτα εἰπὼν, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.
ΝεοελληνικήΑπόδοση
Κι αυτό, γιατί ο Παύλος αποφάσισε να παρακάμψει την Έφεσο, για να μη χρονοτριβήσει στην επαρχία της Ασίας· βιαζόταν να είναι στα Ιεροσόλυμα, αν του ήταν δυνατό, την ημέρα της Πεντηκοστής. Από τη Μίλητο ο Παύλος έστειλε στην Έφεσο και κάλεσε τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας. Όταν ήρθαν και τον συνάντησαν τους είπε: Εσείς οι ίδιοι ξέρετε πως συμπεριφέρθηκα απέναντί σαν όλον τον καιρό, από την πρώτη μέρα που πάτησα το πόδι μου στην επαρχία της Ασίας. Προσέχετε, λοιπόν, τον εαυτό σας και όλο το ποίμνιο, στο οποίο το Πνεύμα το Άγιο σας έθεσε επισκόπους για να ποιμαίνετε την εκκλησία του Κυρίου και Θεού, που την έκανε δική του με το αίμα του. Εγώ το ξέρω ότι μετά την αναχώρηση μου θα εισβάλουν σ ̓ εσάς λύκοι άγριοι, που δεν θα λυπηθούν το ποίμνιο. Ακόμα και από ανάμεσα σας θα βγουν πρόσωπα που θα διδάσκουν πλάνες για να παρασύρουν τους πιστούς με το μέρος τους. Γι ̓ αυτό να αγρυπνείτε, και να θυμάστε ότι τρία χρόνια συνέχεια δεν έπαψα νύχτα και μέρα να νουθετώ με δάκρυα τον καθένα σας. Τώρα, αδελφοί, σας εμπιστεύομαι στον Θεό και στο κήρυγμα που σας αποκάλυψε η χάρη του. Αυτός μπορεί να σας κάνει ώριμους στην πίστη και να σας δώσει την επουράνια ζωή μαζί με όλους όσοι είναι δικοί του. Ασήμι η χρυσάφι η ιματισμό από κανένα δεν ζήτησα. Εσείς οι ίδιοι ξέρετε ότι για τις ανάγκες τις δικές μου και των συνοδών μου δούλεψαν αυτά εδώ τα χέρια. Με κάθε τρόπο σας έδωσα το παράδειγμα, ότι πρέπει να εργάζεστε έτσι σκληρά, για να μπορείτε να βοηθάτε αυτούς που έχουν ανάγκη. Να θυμάστε τα λόγια του Κυρίου μας Ιησού, που είπε: “καλύτερο είναι να δίνεις παρά να παίρνεις”. Αφού είπε αυτά τα λόγια, γονάτισε αυτός κι όλοι εκείνοι και προσευχήθηκε.
[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑΣ ΚΥΠΡΟΥ]

Παρουσίαση τόμου για τον Γέρ. Ιωσήφ Βατοπαιδινό στην Θεσσαλονίκη

Ζωντανη Αναμεταδωση Κυριακή των Αγίων Πατέρων - Θεία Λειτουργία ωρα 8:00

Κυριακή 20 Μαΐου 2018 – ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ Το Ευαγγέλιον Κατά Ιωάννην (ιζ΄ 1–13)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐπῆρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε, καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. Ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. Σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. Νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· ὅτι τὰ ρήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας.


Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι, καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. Καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. Ὅτε ἤμην μετ' αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ. Νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.

Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥΠΟΛΕΩΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ

Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Ο Χριστός θέλει …

oxefxaristite

Οι δρόμοι και ο στόχος


eksetaseis Θα σας φορτώσουν αυτές τις μέρες με ευχές, ενθάρρυνση, αισιοδοξία για να πετύχετε τον στόχο σας. Κάποιοι θα πετύχουν, κάποιοι θα απογοητευτούν.
Τα πράγματα όμως στην πραγματικότητα είναι λιγάκι διαφορετικά…
Οι εξετάσεις, οι σπουδές, το πανεπιστήμιο δεν είναι ο στόχος της ζωής σας και ούτε έτσι πρέπει να το δείτε. Είναι απλά

ΜΕΓΑ ΜΥΝΗΜΑ ΤΟΥ ΕΨΗΦΙΣΜΕΝΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥΠΟΛΕΩΣ Κ.Κ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ

του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ.κ.Ιερεμία : Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων

. σημερινή Κυριακή, δελφοί μου Χριστιανοί, λέγεται «Κυριακή τν γίων Πατέρων» πρίν τήν Πεντηκοστή. Λέγεται τσι γιατί σα κούσαμε θά κούσουμε τίς ορτές ατές εναι δημιουργήματα τν γίων Πατέρων – τό καλύτερο – νά πομε εναι τι τό γιο Πνεμα ναδεικνύει τούς γίους Πατέρες, γιατό καί ορτάζουν μαζί.
2. Τί νά πομε, δελφοί μου, περί τν γίων Πατέρων, πού ορτάζουμε σήμερα; Ἡ Ἐκκλησία μας εναι «κκλησία τν γίων Πατέρων». Κάθε κκλησιαστική μας κολουθία τελειώνει μέ τό «Διεχν τν γίων Πατέρων μν». πως τά παιδιά, γιά νά γίνουν καλά παιδιά καί νά φτιάξουν μορφη κοινωνία, πρέπει νά κον τά καλά λόγια καί νά κολουθον τό καλό παράδειγμα τν καλν πατεράδων τους, τσι καί μες πρέπει νά κομε καί νά

Δημοφιλείς αναρτήσεις