Συνολικές προβολές σελίδας

Εμφανιζόμενη ανάρτηση

Βίος Οσία Παρασκευή η νέα η Επιβατηνή

Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας είναι εκείνοι που εφάρμοσαν στη ζωή τους τον Νόμο του Θεού. Είναι εκείνοι που έκαναν πράξη το Νόμο του Ευαγγελί...

Μετάφραση / Translation

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Ιστορικά + Άγιο Όρος

Το Άγιο Όρος αποτελεί αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού Κράτους, που βρίσκεται στη χερσόνησο του Άθω της Χαλκιδικής στη Μακεδονία. Περιλαμβάνει είκοσι Ιερές Μονές και άλλα μοναστικά ιδρύματα και ανεπίσημα χαρακτηρίζεται ως «Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία». Από το 1988 συγκαταλέγεται στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς Λίγα μίλια ΝΑ του Άθω βρίσκεται το μεγαλύτερο βάραθρο του

Γνώρισε τις 12 Ιερές Σκήτες του Αγίου Όρους

Οι δώδεκα Ιερές Σκήτες υπάγονται στη δικαιοδοσία ορισμένης Ιεράς Μονής και διακρίνονται σε κοινόβιες και ιδιόρρυθμες.
Με το όνομα Σκήτη (πληθυντικός Σκήτες) φέρεται μοναστικό ίδρυμα που υπάγεται σε Κυρίαρχη Μονή ή Μοναστήρι.
Οι Σκήτες είναι μικρές μονές που και αυτές διακρίνονται όπως οι Αθωνικές Ιερές Μονές σε

Καστορίας κ.κ. Σεραφείμ Μη φοβείσθε

Μέσα στην αναστάσιμη χαρά του ιερού Πεντηκοσταρίου, προβάλλονται οι σεμνές μορφές των Αγίων Μυροφόρων, ανδρών και γυναικών. Είναι τα πρόσωπα εκείνα που στάθηκαν κοντά στον Σωτήρα Χριστό τις ώρες του μαρτυρίου και της θυσίας. Για τον Ιωσήφ και τον Νικόδημο που έγιναν Χερουβίμ κατά τον ενταφιασμό Του, μόνο μια λέξη αρμόζει στα άγια πρόσωπά τους.Και η λέξη αυτή είναι η τόλμη: «τολμήσας εισήλθε προς Πιλάτον και ητήσατο το σώμα του Ιησού». Δεν ήταν τόσο απλή η

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017

Γνώρισε της μονές του Αγίου Ορους


Το Άγιο Όρος συνίσταται από είκοσι Ιερές Μονές. Σύμφωνα με την ιεραρχική τάξη οι Ιερές Μονές του Αγίου Όρους, καλούμενες και Αθωνικές, οι οποίες είναι αυτοδιοίκητες και διοικούνται σύμφωνα με τον εσωτερικό

Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Στις 28 Απριλίου 1998, ημέρα της εκλογής Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου βίντεο

Σαν σήμερα, πριν από 19 ολόκληρα χρόνια! 28 Απριλίου 1998. Ημέρα Τρίτη. Μια ζεστή και λαμπερή μέρα ήταν και τότε, όπως και σήμερα.
Η Ιεραρχία της Εκκλησίας μας, μετά την εκδημία του Μακαριστού Γέροντος Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, συνήλθε στον Μητροπολητικό Ναό των Αθηνών, για να εκλέξει τον διάδοχό του.
Το κλίμα ήταν φορτισμένο, κυρίως λόγω της κακής και αμετροεπούς συμπεριφοράς ενός εκ των υποψηφίων ο

Η Θεία Ευχαριστία, ή Θεία Κοινωνία, ή Αγία Κοινωνία, ή Θεία Μετάληψη, ή Δείπνο του Κυρίου

Η Θεία Ευχαριστία, ή Θεία Κοινωνία, ή Αγία Κοινωνία, ή Θεία Μετάληψη, ή Δείπνο του Κυρίου αποτελεί το κυρίαρχο μυστήριο ή τελετή πολλών Χριστιανικών εκκλησιών. Κατά τη χριστιανική παράδοση αποτελεί "θεοσύστατο μυστήριο" διότι στον Μυστικό δείπνο ο Ιησούς προεικόνισε το μυστήριο, όπως περιγράφεται χαρακτηριστικά στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον. Η Θεία Κοινωνία μεταλαμβάνεται συνήθως με ψωμί

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Tο πολύτιμο δώρο του Θεού στον άνθρωπο

Η καρδιά είναι το πολύτιμο δώρο του Θεού στον άνθρωπο! Η καρδιά κατευθύνει, συλλαμβάνει ιδέες, σχεδιάζει, οργανώνει την ζωή του ανθρώπου. «Εργάτης» – «εκτελεστής» της καρδιάς είναι ο νους. Η καρδιά δίνει εντολές και ο νους τις πραγματοποιεί!Η καρδιά καταγράφει όλες τις

Αυτός ο υπερκόσμιος διάλογος

Η Προσευχή! Αυτός ο υπερκόσμιος διάλογος! Αλήθεια! Δεν είναι υπέροχο να ξέρεις πως έχεις το δικαίωμα στην οποιαδήποτε στιγμή να απευθύνεις πόθους, σκέψεις, αιτήματα, χαρές, αδυναμίες, πίκρες, ανάγκες, προβλήματα, όνειρα, σε Κάποιον που σε προσέχει; Σε Κάποιον που σ' αγαπά; Να ξέρεις πώς μπορείς να ξανοίγεις τον πιο βαθύ εαυτό σου,τής καρδιάς σου τα μύχια,να ξαλαφρώνεις,να ανακουφίζεσαι για να έχεις το κουράγιο μετά απο την μοναδική Συνάντηση να ξαναρχίζεις,έστω και αν κατέστρεψες μια καλή αρχή, να μπορείς να σηκώνεσαι, έστω και από μια πτώση!


Γράφει η Μαίρη Βογιατζή

Οι 238 αρετές και τα 298 πάθη

Κατάλογος των αρετών Οι αρετές λοιπόν είναι οι εξής: Φρόνηση, σωφροσύνη, ανδρεία, δικαιοσύνη, πίστη, ελπίδα, αγάπη, φόβος, ευσέβεια...

περισσότερα εδώ 



πηγή proskynitis.blogspot.gr


Η Ελλάδα των Αγίων και των Ηρώων

Δυο γεγονότα μεγάλης ιστορικής σημασίας για το Έθνος μας -το ένα, ο Μακεδονικός Αγώνας και το άλλο, το ΟΧΙ του ’40- μοιάζουν με αστέρες ολόλαμπρους, που καταυγάζουν την αργόσυρτη ιστορική μας διαδρομή και δείχνουν αλάνθαστα τον δρόμο για τα πεπρωμένα της φυλής μας.
Ο Οκτώβριος είναι μήνας εθνικής μνήμης, αλλά και μήνας εθνικού προβληματισμού και

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Εις μυστήριο του Σαββάτου και Κυριακής

Καινή Κυριακὴ ἑορτάζομε ἢ μᾶλλον τελοῦμε τὰ ἐγκαίνια τῆς καινῆς Κυριακῆς. Θέλει λοιπὸν ὁ λόγος μας ν' ἀποκαλύψη τὸ μυστήριο τῆς Κυριακῆς πρὸς τὴν ἀγάπη σας κάπως ἀπὸ παραπάνω, ἐφ' ὅσον τὸ ἐπιτρέπει ὁ καιρός. Ἂν δὲ αὐτὸ εἶναι μεγάλο καὶ ὑψηλό, καὶ γι' αὐτὸ οὔτε ἡ

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Λογισμοί

Οἱ «λογισμοί» κατὰ βάθος ἀποτελοῦν τὰ θανάσιμα λεγόμενα πάθη, ὅταν, ἀπὸ τὴν μὴ σωστὴ χρήση τους, σταδιακὰ γίνονται ἕξεις, ἀποκτοῦν δύναμη, στερεώνονται στὴν ψυχή, ἀναχωνεύονται μὲ τὴ νοερὴ οὐσία της καὶ μεταβάλλονται σὲ «σκληρὲς οὐσίες», κατὰ τὴν

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Καταλαβαίνεις πόσο τρομερό

Για να απαλλαγείς από το φοβερό πάθος της βλασφημίας:
Απόκτησε ισχυρή θέληση.
Κυβέρνησε τη γλώσσα σου και μην την αφήνεις να σε κυβερνά.
Νίκησε το θηρίο του θυμού.
Να είσαι ειρηνικός και πολιτισμένος στα λόγια, στη συμπεριφορά.
Μετανόησε πικρά εάν εβλασφήμησες τον Σωτήρα Χριστό ή την Γλυκυτάτην Μητέρα του, την Παναγία μας.
Τρέξε να βρεις έναν πνευματικόν εξομολόγο να εξομολογηθείς και να συγχωρεθείς.
Στο βάπτισμα σου, όταν έγινες χριστιανός, ομολόγησες με το στόμα του νονού «Συντάσσομαι τῶ Χριστῶ». Δηλαδή: Κατατάσσομαι στο σύνταγμα του Χριστού. Χωρίζομαι από τον σατανά.
Αλλά με την βλασφημία είναι σαν να ομολογείς και να λέγεις «συντάσσομαι με τον σατανά. Αποτάσσομαι τον Χριστό».
Καταλαβαίνεις πόσο τρομερό είναι αυτό για το παρόν και το μέλλον της ζωής σου;
Καταλαβαίνεις επομένως πόσο επείγον είναι να συμφιλιωθείς και να συνταχθείς με τον Χριστόν, ο οποίος είναι η χαρά, η μόνη ελπίδα, το μόνο φως του κόσμου;


Γράφει η Χρυσούλα Χρυσοχόου

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Καστορίας κ. Σεραφείμ Η απουσία του Αποστόλου Θωμά

Δύο Μάρτυρες της Αναστάσεως του Χριστού που τιμά και εορτάζει σήμερα η Αγία μας Εκκλησία. Ο πρώτος είναι ο Απόστολος Θωμάς, ο οποίος πιστοποιεί με τη σωτήριο ομολογία του, την παρουσία του Αναστάντος Χριστού, «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου».Η απουσία του Αποστόλου Θωμά τη μια των Σαββάτων, κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας, θεωρείται ως οικονομία. Οικονομία, διότι όπως τονίζει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, πώς θα μπορούσαμε να έχουμε έναν ακόμα μάρτυρα της Αναστάσεως, ο οποίος θα αμφέβαλλε για λίγες ημέρες; Πώς θα είχαμε έναν ακόμη αυτόπτη μάρτυρα από εκείνους τους Αποστόλους, οι οποίοι είδαν Αναστάντα τον Κύριο; Οικονομία για να καταγραφεί αυτή η σωτήρια ομολογία του. Γι’ αυτό και ονομάζουν την απιστία του Θωμά, καλή απιστία. Γιατί όπου κι αν ταξίδεψε, ακόμα και

Ο Άγιος Γεώργιος Μάρτυρας της Αναστάσεως

Μέσα στην πανευφρόσυνη Πασχαλινή ατμόσφαιρα, στην οποία ζούμε, αγαπητοί μου αδελφοί, μάς καλεί η Εκκλησία μας σήμερα να τιμήσουμε έναν εκ των πλέον λαοφιλών και μεγάλων Μαρτύρων Της, τον Μεγαλομάρτυρα Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο. Παρά το

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Δεν τους έχει γίνει λειτουργική αγωγή (κατήχηση)

εκκλησιαΠολλοί χριστιανοί μας διερωτώνται πότε πρέπει να κάθονται και πότε να είναι όρθιοι κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας.
Έχουν δίκιο, διότι δεν τους έχει γίνει λειτουργική αγωγή (κατήχηση). Έτσι είναι φυσικό να κάθονται όταν δεν πρέπει η να στέκονται όρθιοι χωρίς λόγο.
Θα δώσουμε μερικές οδηγίες που καλύπτουν, όπως πιστεύουμε, το θέμα και διαφωτίζουν αρκετά.
Κατ᾿ αρχήν θα πρέπει να πούμε ότι και καθήμενος κανείς μπορεί να προσεύχεται μέσα στο Ναό.

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Ναοί και Μοναστήρια της Λέσβου


H ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ

Πρωτοχριστιανική Περίοδος

Ήταν στα μέσα του 1ου αιώνα, όταν ο απόστολος Παύλος, ερχόμενος από την Τρωάδα και κατευθυνόμενος στα Ιεροσόλυμα, διέμεινε για μια νύχτα στη Μυτιλήνη. Όσο κι αν το συγκεκριμένο χωρίο από τις Πράξεις των Αποστόλων οδήγησε κάποιους ιστορικούς στην έκφραση της τιμητικής για το νησί απόψεως ότι η Λέσβος γνώρισε τον χριστιανισμό από τον ίδιο τον απόστολο των Εθνών, η μελέτη όσων το κείμενο περιέχει, αλλά και όσων δεν αναφέρει, αποδεικνύει ότι η διάδοση του Σταυροαναστάσιμου μηνύματος δεν είναι έργο της πρώτης εκατονταετίας.

Το ότι ο Παύλος, υπό την πίεση κα του χρόνου, καθώς ήθελε να βρίσκεται στα Ιεροσόλυμα την Πεντηκοστή, ,διέμεινε μόνο μία νύχτα στη Μυτιλήνη, σημαίνει ότι δεν κήρυξε το λόγο του Θεού. Το ότι μάλιστα επέλεξε να μην μείνει παραπάνω, αποδεικνύει ότι θεώρησε το περιβάλλον μη δεκτικό για την αναγγελία του. Πιθανότατα, η σημαντικότερη αιτία για την καθυστέρηση στη διάδοση του χριστιανισμού στη Λέσβο ήταν η έντονη καισαρολατρεία που επικρατούσε στο νησί.

Το σημαντικότερο τεκμήριο είναι τα παλαιοχριστιανικά μνημεία του νησιού. Η χρονολόγηση των παλαιοτέρων από αυτές στα μέσα του 5 ου αιώνα και η αξιολόγηση των αρχιτεκτονικών και διακοσμητικών τους στοιχείων έχει οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι τότε υπάρχει σαφώς οργανωμένη χριστιανική κοινωνία, κάτι που με τη σειρά του σημαίνει ότι η διάδοση του χριστιανισμού θα πρέπει να τοποθετηθεί στους πρωτοβυζαντινούς χρόνους. Η παλαιότερη πάντως ιστορική μαρτυρία περί της λειτουργίας Ορθόδοξης κοινότητας στο νησί είναι η συμμετοχή του Επισκόπου της Ευαγρίου στη Σύνοδο της Σελεύκειας, το έτος 359.
Το θέμα της διαδόσεως του χριστιανισμού στη Λέσβο, και ιδίως το γεγονός ότι απαντάται βάσει των καρπών της έρευνας επί του μνημειακού πλούτου της εποχής, επιβάλλει εξ αρχής την αντιμετώπιση των μνημείων όχι απλώς ως αντικειμένων ψυχρής μελέτης, αλλά ως κατόπτρων, στα οποία διακρίνονται κάποιες τουλάχιστον από τις ψηφίδες που σχηματίζουν το μωσαϊκό του παρελθόντος της Λέσβου.

5ος - 8ος αιώνας

Η συνολική του εικόνα, η Εκκλησιαστική Ιστορία του νησιού – και επομένως και της Μητροπόλεως Μυτιλήνης – δεν έχει μελετηθεί ακόμη ενδελεχώς, καθώς δεν έχουν αξιοποιηθεί στο έπακρο οι ούτως ή άλλως πενιχρές πηγές, ιδίως για την πρώτη χιλιετία, αλλά και γενικότερα μέχρι το τέλος της βυζαντινής περιόδου. Στο πλαίσιο αυτό η ζωντανή μαρτυρία των μνημείων αποτελεί πολύτιμη άμεση και έμμεση συνεισφορά της ιστορίας στην ιστοριογραφία. Η αρχιτεκτονική και η εσωτερική διαμόρφωση των εκκλησιών, οι τοιχογραφίες τους, οι φορητές εικόνες και τα λατρευτικά αντικείμενα που έχουν αποθησαυριστή σ' αυτές, οι γραπτές πηγές που διασώζονται στις βιβλιοθήκες και στα αρχεία τους παρέχουν πρωτογενές υλικό προς καταγραφή και μελέτη.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η επικέντρωση του ειδικού μελετητή ή του απλού ενδιαφερόμενου σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες ρίχνει ακτίνες φωτός σε έναν ολόκληρο κόσμο, του οποίου μεμονωμένο (αλλά κάποιες φορές κεντρικό) σημείο αποτελούν τα ίδια τα μνημεία. Αυτή η πορεία «από τους μέρους εις το όλον» είναι πιο βατή στις περιπτώσεις των μνημείων της Οθωμανοκρατίας, όχι μόνο επειδή διευκολύνεται και από την παράλληλη αξιοποίηση αρχειακών και βιβλιογραφικών πηγών, αλλά κυρίως επειδή τότε ολόκληρη η κοινωνική ζωή σχετιζόταν με το ναό, ως επίκεντρο της χριστιανικής κοινότητας, όπως θα δούμε παρακάτω.

Ακόμη όμως και οι προφορικές παραδόσεις ή και οι θρύλοι που συνοδεύουν τα μνημεία κρύβουν μέσα τους ψήγματα ιστορικής αλήθειας και είναι υλικό προς (προσεκτική και κάποτε επιφυλακτική) αξιοποίηση. Ας αναφέρουμε το παράδειγμα της αγίας Αυτοκράτειρας Ειρήνης της Αθηναίας, η οποία εξορίστηκε στη Λέσβο, όπου και πέθανε το 803. Η παραμονή της στο νησί έχει συνδεθεί με διαφόρους τόπους και μνημεία, καθώς θρύλοι και προφορικές παραδόσεις τη συνδέουν π.χ. με την ίδρυση της Μονής Υψηλού, της Παναγίας της Τρουλωτής και της Παναγίας της Αγιάσου. Πίσω όμως από όλους αυτούς τους θρύλους κρύβεται η ιστορική αλήθεια, ότι η διαμονή στη Λέσβο της Αυτοκράτειρας, η οποία πρωτοστάτησε στην αναστήλωση των εικόνων κατά την Ζ' Οικουμενική Σύνοδο του έτους 787, συνέβαλε σίγουρα στο να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο το εικονόφιλο πνεύμα, γνωστό άλλωστε από τη δράση Λεσβίων πρωταγωνιστών στον αγώνα κατά της Εικονομαχίας, όπως ο άγιος Γεώργιος Αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης και ο όσιος αδελφός του Συμεών ο Στυλίτης.

Ας επιτραπεί όμως στο σημείο αυτό μια όσο το δυνατόν πιο σύντομη αναφορά σε κάποιες πτυχές της λεσβιακής εκκλησιαστικής ιστορίας, προκειμένου να ιχνογραφηθεί μια γενική εικόνα, στην οποία εντάσσεται η ίδρυση των μνημείων, η ιστορία τους και , κυρίως, η σχέση τους με το κοινωνικό περιβάλλον.

Ίδρυση Ορθόδοξης Εκκλησίας - 8ος αιώνας

Από την ίδρυση της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Λέσβο και μέχρι τα τέλη του 5ου αιώνα, ολόκληρο το νησί αποτελούσε μία Επισκοπή, η οποία καταγράφεται στις πηγές άλλοτε ως Επισκοπή της Λέσβου κα άλλοτε της Μυτιλήνης. Στη διοικητική και πνευματική ευθύνη της ανήκαν και γειτονικές περιοχές, όπως της Προσελήνης και των Αιγιαλών, στην απέναντι Μικρά Ασία, καθώς επίσης και της Τενέδου. Στις αρχές του 6ου αιώνα απαντά στις πηγές και η Επισκοπή Μηθύμνης, στοιχείο που αποτελεί έμμεση απόδειξη ότι το χριστιανικό πλήρωμα είχε αυξηθεί τόσο, ώστε να μην είναι αρκετή η ύπαρξη της μία Επισκοπής.

Στο διάβα του χρόνου οι πληθυσμιακές διαφοροποιήσεις και οι εσωτερικές ανάγκες της τοπικής Εκκλησίας, σε συνδυασμό και με τις διοικητικές αλλαγές στον ευρύτερο πολιτικό και εκκλησιαστικό χάρτη, οδήγησαν στην αναβάθμιση της Επισκοπής Μυτιλήνης σε Μητρόπολη. Παράλληλα, σε διάφορες περιόδους θεωρήθηκε σκόπιμο να δημιουργηθούν εντός των ορίων της (και άλλοτε βεβαίως να καταργηθούν) μικρότερες Επισκοπές, η λειτουργία των οποίων είχε ως στόχο την ευχερέστερη υλοποίηση του λατρευτικού, πνευματικού και κοινωνικού έργου της Μητροπόλεως.

Ο αριθμός των Επισκοπών αυτών ποίκιλε κατά περιόδους, όπως άλλωστε και οι ονομασίες τους. Όταν οι καιροί επέβαλλαν τη διάλυσή τους, οι Επισκοπές αυτές συγχωνεύονταν με τη Μητρόπολη Μυτιλήνης. Δύο από αυτές, οι Επισκοπές Ερεσού και Πλωμαρίου, μετά τη διάλυσή τους εμπλούτισαν όχι μόνο το πλήρωμα αλλά και τον τίτλο της Μητροπόλεως, που στην πλήρη μορφή του είναι «Μυτιλήνης, Ερεσού και Πλωμαρίου».

Η εξέταση των μνημείων και της ιστορίας της Λέσβου παρουσιάζει ένα τεράστιο κενό κατά τη βυζαντινή περίοδο. Από τις παλαιοχριστιανικές βασιλικές του 5 ου και του 6ου αιώνα πρέπει να φτάσουμε στην υστεροβυζαντινή περίοδο για να συναντήσουμε το ναό της Παναγίας Τρουλλωτής στους Πύργους Θερμής. Το ενδιάμεσο κενό καλύπτεται από αναφορές χρονογραφικών, ιστορικών και αγιολογικών κειμένων της εποχής, τα οποία όμως μόνο ψήγματα ιστορίας προσφέρουν.

9ος μέχρι τον 11ος αιώνας

Από αυτά γνωρίζουμε π.χ. ότι κατά την περίοδο από τον 9ο μέχρι τον 11ο αιώνα η Λέσβος αποτέλεσε τόπο εξορίας εξεχουσών προσωπικοτήτων της Κωνσταντινουπόλεως: η αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηνά, ο Συμεών Μάγιστρος, ο Ιγνάτιος Ραγκαβέ, ο Νικόλαος Στουδίτης, ο Στέφανος και ο Κωνσταντίνος ορφανοτρόφος και ο Κωνσταντίνος ο Μονομάχος εξορίστηκαν από τους αντιπάλους τους στη Λέσβο, όπου κατάφυγε όταν παραιτήθηκε και ο Θεόδωρος Δούκας Λάσκαρις. Δυστυχώς, από την παραμονή τόσων σημαντικών προσώπων δεν έχει διατηρηθεί στο νησί κανένα μνημείο ή ναός, που να θυμίζει την παρουσία τους.

Πολύτιμο ιστορικά κείμενο αποτελεί ο βίος των τριών αδελφών οσίων Δαβίδ, Συμεών και Γεωργίου, οι οποίοι έζησαν και έδρασαν στην περίοδο από το 717, όταν γεννήθηκε ο μεγαλύτερος των αδελφών, ο Δαβίδ, έως το 840, έτος κοιμήσεων του Γεωργίου. Ένα από τα σημαντικά ιστορικά στοιχεία που παρέχει ο βίος τους είναι το ότι καταγράφει τη λειτουργία μονών και μονυδρίων στην περιοχή της Μυτιλήνης, αποτελώντας την παλαιότερη σχετική μαρτυρία.

Για την ίδρυση μονών κατά τη διάρκεια της Εικονομαχίας, και δη κατά τις πρώτες δεκαετίες του 9ου αιώνα, κάνουν λόγο και τα στοιχεία της προφορικής παραδόσεως. Μιας παραδόσεως που θέλει τη Μονή Υψηλού και το μοναστήρι της Παναγίας στην Αγιάσο να ιδρύονται ακριβώς αυτή την περίοδο.

13ος - 14ος αιώνας

Πρέπει να περάσουν πέντε σχεδόν αιώνες για να συναντήσουμε τα επόμενα τεκμήρια περί του λεσβιακού μοναχισμού. Αυτή τη φορά δεν πρόκειται περί γραπτών πηγών, αλλά περί μνημειακών μαρτυριών. Τόσο στην περιοχή της Γέρας, όσο και στην περιοχή της Θερμής, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως λείψανα δύο βυζαντινών μοναστηριών. Πρόκειται γα τις μονές, όπου έζησαν τα τελευταία χρόνια της ζωής τους ο Επίσκοπος Άσσου όσιος Γρηγόριος και ο άγιος Ραφαήλ αντίστοιχα. Κατά τα δύο μοναστήρια βρισκόταν σε λειτουργία στις αρχές του 13 ου αιώνα. Στη δεύτερη περίπτωση, μάλιστα, τα αρχαιολογικά ευρήματα προχωρούν σε παλαιότερες περιόδους, καθώς βρέθηκαν στο ίδιο σημείο και λείψανα παλαιοχριστιανικού ναού.

Συμπληρωματικά ως προς τη διάδοση του μοναχισμού στη Λέσβο κατά την υστεροβυζαντινή περίοδο λειτουργούν και διάφορα πατριαρχικά έγγραφα του 13ου και του 14 ου αιώνα (εκδεδομένα στη συλλογή Acta et Diplomata Graeca Medii Aevi των Fraciscus Miclosich και Iosephus Muller ). Με κάποια από τα έγγραφα αυτά η Σύνοδος του Πατριαρχείου παρεμβαίνει, προκειμένου να επιλυθούν προβλήματα σχετικά με τη διοίκηση κάποιων μοναστηριών στην περιοχή της Μητροπόλεως Μυτιλήνης, κάτι που αποτελεί σαφή ένδειξη ότι ο κοινοβιακός μοναχισμός είχε πλέον αναπτυχθεί οργανωμένα και συστηματικά στην περιοχή, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, ώστε να αποτελούν τα μοναστήρια αντικείμενο διεκδικήσεων και αντιπαλοτήτων.

Από το 1355 έως το 1462 η Λέσβος διοικήθηκε από τη γενοβέζικη οικογένεια των Γατελούζων, καθώς δόθηκε ως προίκα από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιωάννη Ε' Παλαιολόγο στον Φραγκίσκο Γατελούζο, όταν ο τελευταίος νυμφεύτηκε την αδελφή του αυτοκράτορα Μαρία. Κατά τη διάρκεια της λατινικής ηγεμονίας η τοπική Εκκλησία δεν αντιμετώπισε προβλήματα, καθώς οι Γατελούζοι διοίκησαν συνετά, σεβόμενοι τις ελευθερίες και τα δικαιώματα των κατοίκων.

Η περίοδος αυτή όμως είναι και η εποχή κατά την οποία η μάστιγα των πειρατικών και των κουρσάρικων επιδρομών χτυπά αλύπητα τα νησιά του Αιγαίου, και κυρίως τις μονές, ιδίως τις χτισμένες κοντά στα παράλια. Το καταστροφικό έργο των επιδρομέων συμπληρώνεται και από φυσικές καταστροφές, με κυριότερες αυτές που προκαλούνται από τη σεισμική δραστηριότητα της περιοχής. Αυτοί είναι και οι βασικοί λόγοι για τη διάλυση κάποιων από τα μοναστήρια της Λέσβου.

Μετά την κατάληψη του νησιού από τους Οθωμανούς, το 1462, οι πληροφορίες αρχίζουν – όπως είναι φυσικό – να πληθαίνουν. Ήταν όμως τέτοιες οι συνθήκες της αλώσεως (με την έντονη αντίσταση των κατοίκων, η οποία επέφερε την εκδικητική μανία των κατακτητών), ώστε η πρώτη περίοδος της Οθωμανοκρατίας να παρουσιάζει εικόνα ερημώσεως, ιδίως των μοναστηριών, κάτι που γενικά εκλαμβάνεται ως απόδειξη του ότι η άλωση του νησιού απετέλεσε τη χαριστική βολή του μοναχικού βίου μετά τους βαρείς τραυματισμούς των θεομηνιών και των αιματηρών επιδρομών.

15ος - 18ος αιώνας

Ίσως όμως η εικόνα της ερημώσεως των μονών κατά τα τέλη του 15ου και τις αρχές του 16 ου αιώνα να μην οφείλεται αποκλειστικά στις τρεις αυτές βασικές παραμέτρους. Ο Μητροπολίτης Μηθύμνης Γαβριήλ Σουμαρούπα (1618 – 1621) αναφέρει στο έργο του Περιγραφή της Λέσβου ότι κάποια μοναστήρια διαλύθηκαν εξ αιτίας κακοδιαχειρίσεως και όχι δια της βίας («ηρημώθησαν δε κακείνα υπό κακής οικονομίας και προαιρέσεως τινών χαιρεκάκων μοναχών γραικών μάλλον ή των αγαρηνών»), κάτι που φαίνεται λογικό να ίσχυσε για κάποιες τουλάχιστον μονές.

Με το πέρασμα του χρόνου το χριστιανικό πλήρωμα στέκεται στα πόδια του. Διατηρεί τους μικρούς ναούς των χωριών και των οικισμών και σιγά σιγά τους βελτιώνει, ενώ παράλληλα ανοικοδομεί τα μοναστήρια, ήδη από το πρώτο μισό του 16 ου αιώνα. Όταν οικονομικές και πολιτικές συνθήκες το επιτρέπουν, από τον 18 ο αιώνα και μετά, ορθώνονται νέοι μεγαλοπρεπείς ναοί οι περισσότεροι από τους οποίους σώζονται μέχρι σήμερα, μεταφέροντας μαζί τους μια ολόκληρη εποχή.

Ο βασικός αυτός κορμός της εκκλησιαστικής ιστορίας του νησιού κοσμείται από πυκνό φύλλωμα και εύχυμους καρπούς, παραδεδομένους ως επιμέρους θεολογικά εκκλησιαστικά και βιογραφικά στοιχεία, κάποια από τα οποία έχουν προκαλέσει ήδη το ενδιαφέρον πολλών και αξιόλογων ερευνητών κα έχουν προβληθεί κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο

Ο μοναχισμός στη Λέσβο

Ο μοναχικός βίος στη Λέσβο εισήχθη πριν από τον 9ο αιώνα. Αυτό συνέβη, διότι οι διάφοροι υποστηρικτές του μοναχικού θεσμού καταδιωκόμενοι εκ της Κωνσταντινουπόλεως, λόγω της εικονομαχικής έριδας, κατέφθασαν στη Λέσβο ιδρύοντας Μονές. Βεβαία, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την ύπαρξη του Μοναχισμού και πριν από τον 9ο αιώνα. Αρχαιολογικές ενδείξεις, αλλά και τεκμήρια αντλημένα ως επί το πλείστον από τα συναξαριακά κείμενα, καταδεικνύουν πως ο Μοναχισμός εμφανίστηκε στη Λέσβο πολύ νωρίς. Πλήρη όμως ανάπτυξή του, με παράλληλη ίδρυση βέβαια Μονών, υφίσταται μετά τον 13ο αιώνα, όπως μαρτυρούν σχετικά πατριαρχικά γράμματα. Περιώνυμες Μονές, όπως του οσίου Γεωργίου, του αγίου Μηνά των Κάτω Πτωμαίων, του οσίου Γρηγορίου, των Αρίστων, των οσίων Πατέρων Δαφνέας, του αγίου Ανδρέου Γλίστρας, της Υπεραγίας Θεοτόκου της Οδηγήτριας, καθώς επίσης και η περίφημες Μονές του αγίου Ιγνατίου Αγαλλιανού, της Παναγίας Μυρσινιωτίσσης, της Περιβολής, του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (Υψηλού), του Πιθαρίου, της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Δαμανδρίου), των Ταξιαρχών Μανδαμάδου, που οι περισσότερες ιδρύθηκαν κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας, είναι οι αψευδείς μάρτυρες της προσφοράς του μοναχικού βίου στο λαό της Λέσβου σε κρίσιμους καιρούς για το Γένος.

Πηγή Ιερά Μητρόπολη Μυτιλήνης

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Ανάσταση σημαίνει

AnastasisΧριστός Ανέστη! Ανάσταση σημαίνει νίκη της ζωής επί του θανάτου, της αφθαρσίας επί της φθοράς, της ελπίδας επί της απελπισίας, της Πίστης επί της αμφιβολίας. Ανάσταση του Κυρίου για εμάς τους Ορθοδόξους σημαίνει τη μεγαλύτερη εορτή, σπουδαιότερη και από τα Χριστούγεννα και από κάθε άλλη πανήγυρη. Στη Χριστιανική Δύση τιμούν περισσότερο τα

Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά

Η Ιερά Μονή Παναγίας Σουμελά ή Μονή Σουμελά (ποντιακά: σου Μελά, από το όρος Μελά), είναι ένα πασίγνωστο χριστιανικό ορθόδοξο μοναστήρι κοντά στην Τραπεζούντα, σύμβολο επί 16 αιώνες του Ποντιακού Ελληνισμού.
Σύμφωνα με την παράδοση, το 386 οι Aθηναίοι μοναχοί Bαρνάβας και Σωφρόνιος οδηγήθηκαν στις απάτητες βουνοκορφές του Πόντου μετά από αποκάλυψη της Παναγίας, με σκοπό να ιδρύσουν το μοναχικό της κατάλυμα. Eκεί, σε σπήλαιο της απόκρημνης κατωφέρειας του όρους, σε υψόμετρο 1063 μέτρα, είχε μεταφερθεί από αγγέλους η ιερή εικόνα της Παναγίας της Aθηνιώτισσας, την οποία, πάντα κατά την παράδοση, εικονογράφησε ο Eυαγγελιστής Λουκάς. Oι μοναχοί Bαρνάβας και Σωφρόνιος έκτισαν με τη

Τα βήματα του Ιησού Χριστού στους Αγίους Τόπους βίντεο





πηγη απο  youtube.com   PCMVideo.WebTV.gr Διαδικτυακή τηλεόραση.

Φωτεινά Μονοπάτια «Ιερουσαλήμ, η Αγία Πόλη»

Η σειρά ντοκιμαντέρ «Φωτεινά Μονοπάτια» 
Στην Αγία Γραφή είναι γνωστή με το όνομα Σαλήμ. Σημαίνει η πόλη της Ειρήνης. Η Ιερουσαλήμ, είναι η πόλη που δέχτηκε την παρουσία του Θεού. Είναι η Αγία Πόλη, με τον επίγειο και ουράνιο χαρακτήρα. Στην πόλη αυτή, ξετυλίγεται η ιστορία χιλιάδων χρόνων. Στην Αγία Γη, έζησαν προφήτες και εδώ γεννήθηκε, έζησε, δίδαξε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε ο Ιησούς Χριστός.
Ο φακός της εκπομπής ακολουθεί τα βήματα του Ιησού Χριστού στους Αγίους Τόπους και καταγράφει τα αρχαιότερα προσκυνήματα της Αγίας Γης των Ιεροσολύμων: το όρος των Ελαιών, τον κήπο της Προδοσίας, τη φυλακή του Χριστού, τον Γολγοθά, καθώς και τον Τάφο της Παναγίας, στη Γεθσημανή.
Τα «Φωτεινά Μονοπάτια» βρέθηκαν στο κέντρο της Γης, στο κέντρο της Χριστιανοσύνης, στο Ναό της Αναστάσεως και στον Πανάγιο Τάφο.
Για τη μακραίωνη ιστορία των Πανάγιων Προσκυνημάτων μιλούν στην Ελένη Μπιλιάλη, ο Γέρων Αρχιγραμματεύς του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, ο Γέρων σκευοφύλαξ του Παναγίου Τάφου Αρχιεπίσκοπος Ιεραπόλεως κ. Ισίδωρος, καθώς και η επικεφαλής της Διεπιστημονικής Ομάδας ΕΜΠ Αποκατάστασης του Παναγίου Τάφου, Τώνια Μοροπούλου.

Σκηνοθεσία: Παναγιώτης Σαλαπάτας
Ιδέα-σενάριο: Ελένη Μπιλιάλη
Διεύθυνση παραγωγής: Παναγιώτης Ψωμάς
Επιστημονική σύμβουλος: Δρ. Στέλλα Μπιλιάλη
Δημοσιογραφική ομάδα: Κώστας Μπλάθρας, Ζωή Μπιλιάλη
Διεύθυνση φωτογραφίας: Γιάννης Σαρηγιάννης
Εικονολήπτης: Κώστας Βάγιας
Ηχολήπτης: Κωνσταντίνος Ψωμάς
Μουσική σύνθεση: Γιώργος Μαγουλάς
Μοντάζ: Κωνσταντίνος Ψωμάς

Παρουσίαση: Ελένη Μπιλιάλη

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν Μᾶρκος Αναστάσιμο μήνυμα

«Καί ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατά τάς Γραφάς»
Χριστιανοί μου
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Σύμφωνα μέ τή μαρτυρία τῶν Γραφῶν τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ μας ἀναστήθηκε τήν τρίτη ἡμέρα ἐκ τῶν νεκρῶν. Τό ἱερό Σύμβολό τῆς Πίστεως στηρίζει τήν θεία ἀλήθεια στή μαρτυρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἡ ὁποία γιά τήν Ὂρθόδοξη Καθολική Ἐκκλησία, μαζί μέ τήν Ἱερά Παράδοση, ἀποτελεῖ τήν αὐθεντική πηγή τῆς

Μεγάλες αλήθειες της πίστεώς μας


Με  τη  βοήθεια  του  Θεού,  προσπαθούμε  να  εξηγήσουμε  στον  κόσμο,  με  απλό  και  κατανοητό  τρόπο,  ορισμένες  από  τις  μεγάλες  αλήθειες  της  πίστεώς  μας.  Τις  Άγιες  αυτές  ημέρες  (Μεγ.  Σάββατο  &  Κυριακή  του  Πάσχα)  η  Εκκλησία  μας  τιμά  την  θεόσωμο  ταφή,  την  εις  Άδου  κάθοδον  και  την  Ανάσταση  εκ  νεκρών  του  Κυρίου  ημών  Ιησού  Χριστού.  Όσον  αφορά  την  εις  Άδου  κάθοδον  οφείλουμε  να  γνωρίζουμε  ότι,  ο  Κύριος  κήρυξε  σε,  κατά  σάρκα,  ζωντανούς  και  νεκρούς.  Κήρυξε  στη  γη  αλλά  κήρυξε  και  στον  Άδη,  τον  κατεξοχήν  χώρο  των  νεκρών,  όπου  βρίσκονται  οι  ψυχές.  Μάλιστα,  για  να  κηρύξει  στους 

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Αφή Αγίου Φωτός 2017 βίντεο


Αυτό που οφείλουμε

 Αυτό που οφείλουμε να τηρούμε και να πιστεύουμε σαν Έλληνες Χριστιανοί είναι Θρησκεία Πατρίδα Οικογένεια αυτό μας κρατάει ακόμα αν και λίγοι άνθρωποι το πιστεύουν και ο λόγος γιατί δεν υπάρχει η γνώση από τους γονείς δάσκαλους για να εξηγήσουν την σημασία και την ιερότητα των λέξεων .Με τα λυπείς μου βλέπω γύρο μου ότι

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Ὁ Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν Μᾶρκος Μ. Παρασκευή

Χριστιανοί μου,
«Λαός δυσσεβής καί παράνομος» ἐνήργησε κατά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἄνθρωποι ἀγνώμονες τῶν ἀμετρήτων εὐεργεσιῶν τοῦ Θεοῦ, προσέφερον στόν ἐνανθρωπήσαντα Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ «ἀντί τοῦ μάννα χολήν, ἀντί τοῦ ὕδατος ὄξος». Μυστικά

Μεγάλη Παρασκευή: Ο Σταυρός

Από το φως της Μεγάλης Πέμπτης – με το Μυστικό Δείπνο: την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας – μπαίνουμε στο σκοτάδι της Μεγάλης Παρασκευής, στην ημέρα δηλαδή του Πάθους του Κυρίου, του Θανάτου και της Ταφής Του.Στην πρώτη Εκκλησία αυτή η ημέρα, η Μεγάλη Παρασκευή, ονομαζόταν «Πάσχα του Σταυρού». Πραγματικά, αυτή η ημέρα, είναι η αρχή της Διάβασης, του Περάσματος, του οποίου το βαθύτερο νόημα

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος +Χριστόδουλος Οι Έλληνες, οι Βαυαροί και ο «Εσταυρωμένος

Μακαριστός
 Ἀρχιεπίσκοπος  Ἀθηνῶν  καὶ πάσης Ἑλλάδος
 +Χριστόδουλος

«Το Βήμα», Κυριακή 24 Αυγούστου 1997

Η θρησκευτική ελευθερία συνιστά στις ημέρες μας βασικό στοιχείο των ατομικών ελευθεριών, που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένες σε όλες τις πολιτισμένες χώρες. Και αποτελεί μιαν αυτονόητη θεσμική αρχή που διέπει τη θρησκευτική και την κοινωνική μας ζωή. Γι' αυτό και κανένας εχέφρων άνθρωπος, που κρατεί αποστάσεις από κάθε μορφή μισαλλοδοξίας και

Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος Βρισκόμαστε λειτουργικά στη

Αγαπητοί μου αδελφοί,
Βρισκόμαστε λειτουργικά στη Μεγάλη Πέμπτη: την ημέρα της παράδοσης των Μυστηρίων της Εκκλησίας, της Θείας Ευχαριστίας.
Και μαζί μ' αυτήν: το νίψιμο των ποδιών των μαθητών, η υπερφυής προσευχή, μετά τον Μυστικό Δείπνο, η προδοσία του Ιούδα.

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Την Κυριακή του Πάσχα θα εορτάσουμε όχι μόνον ένα ιστορικό γεγονός

Φίλοι μου  η ημέρα  τις  Αναστάσεως του Χριστού είναι ο ανακαινισμός τις ψυχείς μας, η ημέρα  αυτή είναι μεγάλη και  θαυμαστή . Mε  πνευματική αγαλλίαση ψυχής θα  εορτάσουμε Κυριακή 16 Απριλίου 2017 το Πάσχα την Ανάσταση του Κυρίου μας . Στην εορτή αυτή συμμετέχει ολόκληρη η δημιουργία ζώντες και κεκοιμημένοι, Την Κυριακή του Πάσχα θα εορτάσουμε όχι μόνον

Καστορίας κ. Σεραφείμ ''Διακονήσαι, αυτός ελήλυθα''

Η φιλανθρωπία του Θεού μάς αξιώνει και πάλι φέτος να εισέλθουμε στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα που είναι η ιερότερη περίοδος του εκκλησιαστικού μας έτους.Την ονομάζουμε Μεγάλη, καθώς μαρτυρεί ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, «όχι επειδή είναι μεγαλύτερες οι ημέρες αυτής από όλες τις άλλες ημέρες... ούτε επειδή είναι περισσότερες ως προς τον αριθμό... αλλ’ επειδή

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Πίσω από τις κλειστές πόρτες των σπιτιών κρύβεται

Το ποιοι πραγματικά είμαστε φαίνεται πίσω από την πόρτα του σπιτιού μας. Εάν με τους ανθρώπους μας –μέσα στο σπίτι μας- δεν ζούμε τον παράδεισο, τότε τίποτα δεν έχουμε καταφέρει. Η συμπεριφορά μας μέσα στο σπίτι, με τους οικείους μας, δείχνει την πνευματική μας κατάσταση.Ξέρετε, με

Η μεγάλη εβδομάδα ,η ανάμνηση των Παθών

Άγια Πάθη ονομάζονται κυρίως τα, κατά τα Ιερά Ευαγγέλια των Χριστιανών, πάθη που υπέστη ο Ιησούς Χριστός για την σωτηρία του ανθρώπινου γένους τις τελευταίες ημέρες της ενανθρώπισής Του

Ο Πανάγαθος Θεός μας χάρισε «νου»

Η ελευθερία είναι δώρο Θεού στον άνθρωπο.............
Χθες με είδες ιδρωμένη και με ρώτησες, «γιατί;»
κι εγώ, στενοχωρημένη, σου απάντησα ευθέως:
«Των ανθρώπων το κατάντημα με θλίβει και ιδρώνω από ντροπή».
Η ζωή μας είναι «ύβρις» στο Δημιουργό.
Τι σκέψεις και τι λόγια ξεστομίζουμε, χωρίς ντροπή; Οι λογισμοί μας πονηροί, οι φαντασίες μας απρεπείς, τα λόγια μας στάζουν φαρμάκι και οι πράξεις μας; Πράξεις άδικες, πράξεις μίσους.
Μετουσιώσαμε τον Παράδεισο σε «χοιροστάσιο».
Μας έπλασε ο Θεός μικρούς θεούς, με νου και ελευθερία, κι’ εμείς δεν νοιώσαμε την τιμή και γίναμε χειρότεροι από τα ανόητα, τα άλογα ζώα. Αποκτηνωθήκαμε.
Ο Πανάγαθος Θεός μας χάρισε «νου», για να διακρίνουμε και να ξεχωρίζουμε το Καλό από το Κακό, τη ζωή από το Θάνατο, τη φωτιά από το νερό. Μας χάρισε «ελευθερία», ώστε να μπορούμε να διαλέξουμε. Και εμείς, δυστυχώς, κάνουμε κακή χρήση του νου και της ελευθερίας, και έτσι κάνουμε τη ζωή μας «κόλαση». Και αυτό, που λέω, δεν είναι υπερβολή.
Είναι κοινή διαπίστωση.
Ο Θεός ως παντοδύναμος μπορεί να μας εξαναγκάσει να κάνουμε καλή χρήση της ελευθερίας, πού μας χάρισε. Όμως ως Πανάγαθος δεν μας εξαναγκάζει. Θέλει να φθάσουμε από το «κατ’ εικόνα στο καθ’ ομοίωση», με τη θέλησή μας. Θέλει να γίνουμε συνεργάτες Του στη δημιουργία, ώστε να νοιώσουμε και τη χαρά της δημιουργίας. Η ελευθερία είναι θείο δώρο του Θεού στον άνθρωπο. Είναι «δόσις αγαθή και δώρημα τέλειο».
Πότε θα κατανοήσουμε την τιμή; Πότε θα συνειδητοποιήσουμε την αξία της ελευθερίας στη ζωή μας; Πότε θα καταλάβουμε ότι η πραγματική ελευθερία, δεν έχει απολύτως καμιά σχέση με την ασυδοσία;

Γράφει η Χρυσούλα Χρυσοχόου



Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Μετάνοια είναι να μισήσεις την αμαρτία και ν'αγαπήσεις την αρετή

Το Ευαγγέλιο, ευλογημένοι μας Χριστιανοί, παρουσιάζει τον Κύριο να προσπαθεί να πει στους μαθητές Του για όλα αυτά τα οποία θα συμβούν σε λίγες ημέρες. Τους μιλάει για το Σταυρό, για τα πάθη Του, για την Ανάστασή Του και γενικά για όλα αυτά τα μεγάλα και σωτήρια για τον άνθρωπο γεγονότα. Βλέπετε, όμως, οι μαθητές αγκιστρωμένοι στα γήινα και βιοτικά δεν μπορούν να καταλάβουν όλα αυτά που τους λέει ο Σωτήρας. Παρ’ όλο που έχουν ζήσει κοντά στο Χριστό και έχουν δει με τα ίδια τους τα μάτια να συμβαίνουν τόσα και τόσα, εκείνοι βρίσκονται και πάλι στο ίδιο επίπεδο, αφού δεν πιστεύουν ακόμα όσα τους λέει ο διδάσκαλός τους.
Τώρα, αυτά τα ίδια λόγια, λίγες μέρες πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα, έρχεται σήμερα ο Χριστός να τα απευθύνει και σε εμάς, αδελφοί μου. Μας θυμίζει με κάθε λεπτομέρεια όλα όσα πρόκειται να του συμβούν. Και το ερώτημα είναι το εξής: 
- Εμείς είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε αυτά τα γεγονότα όπως θέλει ο Χριστός; Σήμερα αποδοκιμάζουμε την συμπεριφορά των υιών Ζεβεδαίου, που ενώ ο Χριστός τους μιλούσε για τα πάθη Του και την Ανάστασή Του, εκείνοι δεν μπορούσαν να καταλάβουν όσα τους έλεγε και ουσιαστικά ονειρεύονταν θέσεις σε κυβερνήσεις και επίγεια δόξα. Αν σκεφτόμαστε και εμείς έτσι και ζούμε σύμφωνα με το συμφέρον μας και το συμφέρον των δικών μας ανθρώπων, πως θα γίνουμε συνοδοιπόροι του Κυρίου;
Για να ζήσουμε τα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας όπως θέλει ο Χριστός, ένα πράγμα απαιτείται από εμάς. Η Μετάνοια.
   Αλλά τί σημαίνει μετάνοια;  Μετάνοια σημαίνει αλλαγή του νου, αλλαγή του τρόπου ζωής μας. Λέει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς: «Μετάνοια είναι να μισήσει κανείς την αμαρτία και να αγαπήσει την αρετή. Να απομακρυνθεί από το κακό και να εκτελεί το αγαθό». 
Έλεγε ένας αγιορείτης γέροντας: «Η πνευματική ζωή, παιδιά μου, αρχίζει από την στιγμή που αρχίζουμε να βλέπουμε τα δικά μας αμαρτήματα. Καταλαβαίνουμε τότε πως κάτι μας λείπει και κάτι μας χρειάζεται. Καταφεύγουμε, λοιπόν, στον Κύριο και τον παρακαλούμε να μας ελεήσει, ώστε να μετανοήσουμε και να διορθωθούμε».  
 Στον βίο της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, που η Εκκλησία μας εορτάζει και σήμερα Κυριακή Πέμπτη των Νηστειών, διαβάζουμε ότι όταν η Οσία έφθασε στα Ιεροσόλυμα κατά την ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, και προσπαθούσε να εισέλθει μαζί με το πλήθος των προσκυνητών στο Ναό της Αναστάσεως του Κυρίου, σαν κάποιος να της εμπόδισε την είσοδο. Αφού προσπάθησε τρεις φορές, υποχώρησε για λίγο και στάθηκε παράμερα σε κάποιο σημείο της αυλής. Στη συνέχεια διηγείται η ίδια: 
«Τότε συναισθάνθηκα την αιτία που με εμπόδιζε να προσκυνήσω τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου. Διότι άγγιξε την καρδιά μου λόγος σωτήριος, ο οποίος μου φανέρωσε ότι η ακαθαρσία των έργων μου ήταν αυτή που μου έκλεινε την είσοδο. Άρχισα, λοιπόν, να θρηνώ και να φωνάζω από τα βάθη της καρδιάς μου». Στην συνέχεια η Αγία Μαρία απευθύνθηκε στην Παναγία και υποσχέθηκε πως αν αξιωθεί να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό, θα εγκαταλείψει τον κόσμο και την αμαρτία. Έτσι, λέει η Αγία: «Βρέθηκα μέσα στο Ναό και αξιώθηκα να προσκυνήσω τον ζωοποιό Σταυρό, είδα τα μυστήρια του Θεού και αισθάνθηκα πόσο πρόθυμος είναι ο Κύριος να δεχτεί τη μετάνοιά μας».
Αδελφοί μου,  Η Εκκλησία επιλέγει σήμερα, τελευταία Κυριακή της Σαρακοστής, να θυμίζει μέσα από το Ευαγγέλιο και σε εμάς τα λόγια του Κυρίου σχετικά με το πάθος Του. Και μας καλεί, αφού μετανοήσουμε και άρα αφού αφήσουμε πίσω κάθε τι που μας κρατάει κολλημένους στα μίζερα πράγματα αυτού του κόσμου, να ζωντανέψουμε στις καρδιές μας, όπως έκανε η Αγία Μαρία η Αιγυπτία, την ελπίδα της εν Χριστώ σωτηρίας. Την σωτηρία που θέλει να προσφέρει ο Χριστός σε όλους μας με τα πάθη Του και την Ανάστασή Του.
Εύχομαι αδελφοί μου, τις άγιες αυτές ημέρες, όλοι οι Χριστιανοί που εκκλησιαζόμαστε, που ακούμε τον λόγο του Θεού, που προσπαθούμε στην εν Χριστώ ζωή, να μιμηθούμε την σήμερα τιμωμένη Οσία Μαρία. Κανείς αμετανόητος. Κανείς ανεξομολόγητος. Ας ακούσουμε όλοι πιστός λαός και Ιερός Κλήρος, το σάλπισμα “ Μετανοείτε” ( Ματθ. 3,2 και 4,17) και ας πάμε στο ιερό μυστήριο της εξομολογήσεως.
Τότε να είμαστε βέβαιοι πως θα αισθανθούμε και εμείς αυτό που αισθάνθηκε η Αγία διότι “χαρά έσται εν τω ουρανώ επ ενί αμαρτωλώ μετανοούντι”. Αμήν

Γράφει ο αρχιμ. Θεόφιλος Λεμοντζής
πηγη imverias.blogspot.gr